beklerdi. gece Ay'a bakan penceresinin önüne geçer saatlerce izlerdi. bu durumdan nefret eder, gece geç zamana kadar kitap okurdu. kelimelerin arasında bulmaya çalışırdı hislerini, sevdiğini. kuş aynasını severdi bazen yokluğun, bazen yorgunluğun, bazen çocuksuluğun, bazen de tutkunun yansımasını izlerdi bu sefer. sonra geri dönerdi kelimelerden yaptığı dünyasına.