İnsanın qəribəliyi də elə bundadır: bir-birinə zidd olan hissləri eyni anda yaşaya bilir. Bəzən bir şeyə sevinir, həm də kədərlənir; bəzən bir işi həm etmək istəyir, həm də istəmir. Bəzən də tükəndiyinə, gələcək taleyinə biganə olduğuna əmin olur, lakin yenə də taleyini dəyişəcək nəsə etmək istəyir.
Logoterapiye göre bu yaşam anlamını üç farklı yoldan keşfedebiliriz: 1. Bir eser yaratarak ya da bir iş yaparak; 2. Bir şey yaşayarak ya da bir insanla etkileşerek; 3. Kaçınılmaz acıya yönelik bir tavır geliştirerek. Bunlardan ilki, yani başarı yolu, oldukça açıktır. İkinci ve üçüncü ise, biraz daha ayrımı gerektirmektedir. Yaşamda anlam bulmanın ikinci yolu, bir şey -iyilik, doğruluk, güzellik gibi- yaşamak, doğayı ve kültürü yaşamak, son ve bir o kadar önemlisi de olanca eşsizliğiyle bir insanı yaşamaktır. Yani onu sevmektir.
Həyatın quru fəlsəfə üzərində deyil, əməllər üzərində qurulması bir həqiqət idi. Həyat üçün sənin kimliyin, nə düşündüyün, nə istədiyin, nəyə qadir olduğun, "yaxşı insan" olman qətiyyən önəmli deyil. O, sənin nə etdiyinə baxır, məhz nə etdiyinə.