L.
@sodeep
Hiçten fazla olduğumuzu kanıtlayan hiçbir şey yoktur.
936 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.
|Ahmet Muhip Dıranas
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Onu olduğu kişi yapan içsel yerçekimi, başka türlü davranmasına izin vermezdi.
Birlikte gülmüşlerdi, dakikalarca. Bir dokunuş gibiydi. Direnişsiz, her bedensel dokunuşu kaba, neredeyse gülünç bir manevraya benzeten hafif, süzülür gibi bir dokunuş. Bir gün gazetede, yakalanan bir hırsızın kaçmasına göz yuman bir polis hakkında bir haber okumuştu. Mazeret olarak, Birlikte güldük, demişti, o yüzden onu artık içeri tıkamazdım. Artık olmazdı.
Kendine karşı keşke böyle acımasızca dürüst olmasaydı! Kendini aldatmamak için savaşırken bu kadar kapılmasaydı! İnsan kendiyle ilgili gerçeği ancak kendi bulabilir, derdi.