Anna, ruh, bir gece kuşu. Her şey güzel, ama esas güzellik karanlığa ait olanda. Işıkta görüntümüz var, oysa karanlıkta, biz varız. Karanlık, görünmeyeni resmeden mucizenin gerçekliğidir.
— Ah, insanlık ne utanç verici bir gösteri sergiliyor! diyor.
“Taşıdığı korkunç yaralara rağmen, kendi kendiyle kıyasıya bir savaş halinde. Yaraları sarmaya çalışan bizim gibileri de, insanların birbirlerine isteyerek yaptıkları kötülükler yaralıyor. Ben ne politikacıyım, ne de militan. Toplumsal düşüncelerle ilgilenmek benim mesleğimin bir parçası değil, yapacak yeterince başka işim var. Ama bazen, hayaller kadar büyük bir sızı kaplıyor içimi. Bazı anlar insanları cezalandırmak, bazı anlarsa onlara yalvarmak istiyorum!”