Sofi’nin Dünyası ve Düşüncenin Kapıları
Sahafların tozlu raflarını karıştırırken, elimde bir kitap buldum: Sofi’nin Dünyası. Jostein Gaarder’in kaleme aldığı bu eserin ilk bakışta heybetli ve ağırbaşlı duruşu, beni biraz çekingen ama bir o kadar da meraklı bir ruh haliyle içine çekti. Tavsiyelerin de etkisiyle kitabı satın aldım ve okumaya başladım. İlk
sayfalar, sade bir hikâye tadındaydı; karakterler, olay örgüsü derken, kendimi bir romanın akıcılığına kaptırmıştım. Ancak kısa süre sonra satırların arasından filozofların adımları duyulmaya başlandı. Felsefe tarihi, düşünce akımları ve filozofların yaşamları… Tüm bunlar, hikâyenin içine ustalıkla işlenmiş bir yapıdaydı.
Kitap, ara sıra hikâyeye dönüyor, ardından bir filozofun fikir dünyasına geçiş yapıyordu. Bu geçişler, önce bir anlamda bir köprü gibi görünüyordu; hikâyedeki karakterlerin yaşamlarıyla anlatılan düşüncelerin arasında bağlar kuruluyor, her şey anlamlı bir bütün oluşturuyordu. Roman okuyordum, evet; ama aynı zamanda felsefenin geniş ufuklarında dolaşıyordum. Kitabın yarısına kadar bu düzen böyle sürdü. Her şey derli topluydu, ta ki her şeyin değiştiği o an gelene kadar.
Birden bire hikaye bambaşka bir yola saptı. Roman ve felsefe tarihi birbirine karıştı; gerçek ile kurgu, hayat ile hayal, birbiri içine geçti. Sayfalar ilerledikçe, kitap adeta kendini bükmeye başladı. Şimdi felsefi akımlar, yalnızca
kelimelerle değil, olayların içinde yaşıyordu. Sanki kitap bir anlatıcı değil, bir
yaratıcı olmuştu; düşünceler artık sadece anlatılmıyor, hissediliyor, yaşanıyordu.
Kitabı bitirdiğimde bir süre kendime gelemedim. Öylece oturdum ve
düşündüm. Ama bu, gündelik hayatta zihinden geçen düşüncelere benzemiyordu.
Bu kez düşünceler daha derin, daha yoğun, daha sorgulayıcıydı. Düşünmek…İnsan olmanın temelidir, öyle değil mi? Ama o an anladım ki, düşünmek
Hersey bir soruyla degisebilir
Bu kitabi okurken kendi ogrencilik yilllarima gittim. Katolik lisesinde aldigimiz din dersleri aslinda Hristiyanlik anlatmaktan cok felsefe ve sosyoloji uzerine dusunduruyordu. Bir gun hocamiz "Ben kimim?" sorusu uzerine kendimizi anlatmamiz icin uzun bir sunum odevi vermisti. O odev, 15 yasindaki kendimi fark edisim ve cevreme yeni bir gozle bakmamin baslangici olmustu.
14 yasindaki Sofie'nin gizemli mektuplar alip "Sen kimsin?" sorusunun pesinden gitmesi, okurken bana o gunleri hatirlatti. Kitap, Bati Felsefesini bir hikayeyle tanitiyor, bu da okumayi keyifli hale getiriyor.
Buyumenin/gelismenin en onemli kismi kendini tanimak ve etrafi farkli bir gozle gorebilmektir. Sofie'nin Dunyasi, bunu unutan herkes icin bir hatirlatici.
#tavsiyekitaplar listesine bir yenisi eklendi!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
8/10
2025 114. kitabı
Gazap ve Alevin Kaderi – K.A. Tucker
Puanım: 8/10
Bu aralar okuma motivasyonum düşük olduğu için kitap seçimlerimde biraz daha dikkatli olmaya çalışıyorum. Gazap ve Alevin Kaderi, listemde yer alan ve merak ettiğim bir kitaptı. Beklediğimden farklı bir şekilde ilerlemesi beni şaşırttı.
Kitap tam anlamıyla bir "giriş kitabı" olduğu için olaylar biraz yavaş ve evren tanıtımı ağırlıklıydı. Yer yer evren anlatımı beni yorsa da genel olarak dili akıcıydı.
Romeria bir hırsız. Sofie adında biri tarafından kurtarılıyor ve başka bir diyara geçiyor. Burada kraliyet cinayetleriyle suçlanıyor ve kendini aklamaya çalışıyor.
Romeria ile Zander’in ilişkisini sevdim. Özellikle Zander’in yaşadığı ikilem – onun tanıdığı Romeria mı değil mi – güzel işlenmişti. Kitap tek bakış açısıyla yazılmış olsa da Zander’in duygularını da hissetmek mümkündü.
Final kısmı heyecanlıydı ama Zander’in gerçeği öğrendiği sahnede daha farklı bir tepki beklemiştim. Bu biraz yüzeysel kalmış gibi hissettirdi ama ikinci kitapta detaylandırılabileceğini düşünüyorum.
Fantastik türü seven herkesin sevebileceğini düşünüyorum.
“Spoiler içermez”
“Sofie’nin Dünyası”, bir felsefe kitabı gibi başlamıyor aslında ,daha çok, evin penceresinden dışarıyı ilk kez farklı bir gözle izlemeye başlamak gibi. Düşüncenin tohumları yavaşça toprağa bırakılıyor, her sayfada bir bilinç kıpırdaması beliriyor. Zamanla sorular büyüyor, kelimeler yerini sessizliğe bırakıyor. Sofie’nin mektuplarla açılan içsel yolculuğu, salt bir entelektüel serüven değil. Burada zihin kadar kalp de devrede. Platon’un mağarasından çıkarken göz kamaştırıcı ışık değil, çoğu zaman gölgelerin yumuşak titreşimi eşlik ediyor. Gerçeklik net değil; bulanık, kırılgan ve katmanlı. Dostoyevski nasıl ruhun çelişkili katmanlarını sabırla işlediyse, Gaarder de düşünsel karmaşayı görünür kılmakla yetinmiyor, ona yaşanabilir bir zemin kuruyor. Kitap, bir felsefe tarihi anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda felsefeyle yaşamak ne demek, onu sezdiriyor. Gerçek ile hayalin iç içe geçtiği yapı, varlık denen şeyin sınırlarını zorlamaya başlıyor. Bu noktada roman olmaktan çıkıp bir düşünce deneyine, hatta bir varoluş provası hâline geliyor.Sonuç olarak, felsefeyi sıkıcı hale getirmeden katman katman okuyucunun zihnine işleyen, harika bir eser.Keyifli okumalar.
Həmişə fəlsəfə tarixini oxumaq və daha geniş başa düşmək, filosofları tanımaq istəmişdim. Bu kitab isə mənə bunu əyləncəli, sevgi dolu bir şəkildə təqdim etdi. Kitab o qədər gözəl yazılıb ki, insan onu sevə-sevə oxuyur və asanlıqla anlayır. Bütün məşhur filosofların həyatı danışılır – roman şəklində olsa da, tarixi sübutlar və fəlsəfi düşüncələrlə zəngindir.
Kitabda gənc bir qız və onun filosof müəllimi ilə birlikdə fəlsəfə dünyasına səyahət edilir. Fəlsəfənin nə olduğu, həyatın mənası, 'niyə varam?' kimi suallar üzərində düşünmək, bu kitabın əsas qayəsidir. Fəlsəfə başa düşməkdir, sual verməkdir, dərk etməkdir. Dekartın məşhur sözündə olduğu kimi: 'Düşünürəmsə, deməli varam.' Ən acı həqiqət isə budur ki, tarixdə çox sayda düşünən, gözəl insanlar haqsız yerə edam olunub. Ancaq onların yazdıqları fikirlər, kitablar və sözlər bu gün bizə çatırsa, çox xoşbəxt insanlarıq.
Dünyaya bir dəfə gəlirik, fəlsəfə oxumadan yaşamaq məncə böyük itkidir. Fəlsəfə insana yalnız düşünməyi deyil, hiss etməyi və anlamanı da öyrədir."
Puan vermedi·592 syf.·
2021 108. kitabı
15. yaşgününü kutlamaya hazırlanan Sofie, posta kutusunda ''Kimsin sen?'' yazılı bir kağıt bulur. Bu soruyu, diğer sorular ve günümüze kadar uzanan bir felsefe kursu takip eder.
Kendine has kurgusu ve şaşırtmacalarıyla, Jostein Gaarder, 15 yaş üstü gençlere sadece kuru bir felsefe tarihi sunmak değil, aynı zamanda hayatı anlamaya yönelik sorular sormanın yollarını açar.
Carpe diem" Yani gününü gün et! Yine çok söylenen bir başka Latince söz de şuydu: "Memento mori" Bunun anlamı da, "Öleceğini unutma! S:257
Çağımız bölümünde şöyle diyor yazar: ''Bütün gerçek filozofların gözleri hep açık olmalı. Hiç beyaz karga görmemiş olsak da, aramayı sürdürmeliyiz. Günün birinde, benim gibi bir şüpheci bile daha önce inanmak istemediği bir olguyu kabul etmek zorunda kalabilir. Bu olasılığın kapısını açık tutmasam, dogmatik biri olurdum. Gerçek bir filozof olmazdım o zaman.''
Felsede en gözde kitaplarından 
Sofinin Dünyası
Sofinin Dünyası