Bayramlık kıyafet almak için arefe gününü sabırsızlıkla bekleyen,her biri özenle seçilmiş bayramlıkları baş ucuna koyan ve heyecanla sabahın olmasını bekleyen hele bir de sabah bayramlıklara uyumlu renkte şeker poşeti arayan o kız nerede şimdi..
Bu bayram ilk defa başucumda sabah giyilmeyi bekleyen kıyafetler yok. Eskisi gibi geç saatlere kadar yaprak sarma da yapmadık annemle. Şeker toplamak için erken kalkmam gerekmeyecek. Şeker tası,kolonyalar ve çeşitli çikolatalar da hazırlanmadı misafir için. Annem çay setini ve tatlı tabaklarını aşağı indirmedi bugün. Bayram kahvaltısı için ayran aşı da yapmadık..
Tüm bunların müsebbibi memleketten çok uzak olmakla beraber yılların verdiği yorgunluk olsa gerek. Daha birçok sebep var. Velhasıl bayram bu sene evimize pek misafir olamadı belki ama kendime ve okuyuculara şunu söylemek isterim;
Belki çok sevdiklerimiz yanımızda değildir,eksik kalmıştır bir yanımız. Belki gurbetle sınanıyoruzdur,uzak olmaktır kaderimize düşen. Belki de herşey tamdır da biz eksiğizdir içimizde bir yerlerde. Tüm bu belkiler bir noktada şu yüzden durmalı;insan sevdiğinin sevdiği şeye kıymet verir. Rabb'imiz bu günleri seviyorsa ve O'nun nezdinde değerliyse bizler de bu günleri her gün gibi geçirmemeliyiz. Bayramı diğer günlerden ayıran her özel şey Allah katında sevimli görünür inşAllah. Bu özel şeyler toplumda gördüğümüz belli başlı şeyler olmak zorunda değil,bayramlık kıyafetler almak ya da güzel hazırlıklarda bulunmak... Bunlar çok hoştur bayramı bayram yapan şeylerdir evet ama bunların olmadığı zamanlarda da Allah için yapılan ve bu günü diğer günlerden ayıran her âmel güzel bir sevince dönüşebilir.
Elinizde olmayan sebeplerden dolayı bayram sizlerin de evine misafir olamadıysa eğer,gönüllerinizde yer açın ona. Güzel bir sofra kurun gönül