Bir gün İran hükümdarı Şah İsmail, Yavuz Sultan Selim' e bazı hediyeler yollar. Bu hediyeler çok değerli hediyeler; halılar, altınlar, gümüşler, yakutlar ve bir de sandıktır. Hediyeler Yavuz' a getirilir açılır ve o an içeriyi bir koku kaplar, çok kötü bir koku. Bir de bakarlar ki sandığın dibinde insan dışkısı konulmuş.
Yavuz Sultan Selim aynı hediyelerden kendiside hazırlatır ve vezirine kendisine bir kutu gül lokumu getirmesini ister ve lokumun altınada bir not yazar elçiyle Şah İsmail' e yollar.
Şah İsmail hediyeleri kabul eder ama içinde bir tereddüt vardır acaba o bana ne dışkısı yolladı diye. Düşünürken içeriyi birden lokum kokusu sarar. Vezir lokumu ikram eder İsmail' e. İsmail önce başkaları tatsın en son ben tadarım diyerek kendine göre önlem alır; herkes lokumları yedikten sonra sıra Şah İsmail' e gelir. Şah lokumu yer ve altındaki not gözüne ilişir.
- İsmail herkes kendi yediğinden ikram eder.