7/10
2026 1. kitabı
Şuana kadar okuduğum en iyi kitaplardan biriydi. Kitapta Emir adında bir karakterin çocukluktan yetişkinliğe kadar olan hayatı kendi ağzından anlatılıyor. Kitap Emir'in hataları, korkuları, hayalleri, sırları ve vicdanıyla muhasebesi üzerinden ilerliyor. Ve tabii ki savaşın ne kadar iğrenç, derin ve kalıcı hasarlar bıraktığı karakterlerle canlandırılarak anlatılıyor. Savaşla ilgili kısımları okurken aklıma sürekli Gazze geldi, bu kitapta yazılanlar gerçek ya da değil bilmiyorum ama Gazze'de hergün bunların yaşandığından, Gazzenin her sokağında Sohrab'ların olduğundan eminim. Ahhh Sohrab... Canımın içi Sohrab, keşke sana bir defa sarılabilseydim... Ama "Zendagi migzara" Sohrab. "Hayat devam ediyor"
Yazar her karakteri, duyguyu, hissi o kadar güzel bir ustalıkla aktarmış ki her karakteri anlayabiliyor, onu hissedebiliyor ve onun iç dünyasından dünyaya bakabiliyorsunuz. Çok güçlü bir kalem yazarı tebrik etmeden geçemeyeceğim.
Öte yandan yazarın daha önce de bir kitabını okumuştum "Ve Dağlar Yankılandı" o da muazzamdı ama şunu farkettim ki her iki kitabında da beni rahatsız eden bir şeyler vardı. Özellikle de İslam, din ile ilgili kısımlarda bunu hissettim. Yazar bunu bilerek mi yapıyor bilmiyorum ama sıkıntılı kişilerin ismi hep dini isinlerdi. Örneğin Ve Dağlar Yankılandı kitabında asalak sakar askerin ismi Muhammed'di. Muhammed bir defasında yere düşüyordu ve komutanı şöyle bir cümle kuruyordu "Muhammed seni alçak herif kalk yerden..." Bu cümle beni o kadar rahatsız etmişti ki. Buna benzer birkaç şey daha vardı uzun süre geçti kitabı okuyalı hatırlamıyorum ama o hisleri hatırlıyorum.
Bu kitapta da aynı şekilde her şeye boyun eğen, kurbanlık kuzu gibi takılan, hizmetçi ve tecavüze uğrayan çocuğun adı Hasan. Yüzünün yarısı felçli, ayakları çarpık olduğu için topallayan
Khaled Hosseini - Uçurtma Avcısı
Yazarın uzun yıllardır merak ettiğim ancak eksik okumalarımı tamamlama ihtiyacım sebebiyle sıranın ancak geldiği eseriydi. Konusu da kurgusu da bence oldukça başarılıydı. Eserin en sevdiğim özelliği laf kalabalığının olmaması, eserde yer alan her bir cümlenin bir sebeple sarf edilmiş olmasıydı, bu yönüyle biraz Yaşar Kemal, Fakir Baykurt havası verdi. Yer yer gerçekten duygulandırdı. Naçizane tam not verdim.
Emir, Afganistan'da zengin bir tüccarın oğludur. Babası oldukça maskulen ve cesur bir adamken çok sevdiği karısının doğururken öldüğü oğlu sümsük bir çocuktur. Ailenin hizmetlisi Hasan'la süt kardeşidir ve aynı yaşlardadır. Hasan Afganistan'da ikincil bir millet olan ve ırkçılığa maruz kalan Hazara kavmine mensuptur. Asef isimli ırkçı çocuk baş düşmanıdır ve bir seferinde Hasan ona yem olmaktan sapanıyla gözünü çıkarmakla tehdit ederek kurtulur. Hasan'ın babası engelli bir adamdır, annesi dillere destan güzellikte bir kadındır ancak çocuk doğar doğmaz onu terk edip gezici bir tiyatro kumpanyasıyla kaçar. Emir ve Hasan'ın arkadaşlıkları dillere destandır. Eser de adını Hasan'ın yarışmalarda kopup düşen uçurtmaların yerini mükemmel tahmin ederek geri getirmesinden almıştır. Mahallenin zorba çocukları uçurtma yarışmasında finale kalan uçurtmayı getirmek için koşan Hasan'ı sıkıştırıp tecavüz eder ve bizim sümsük yardım etmek yerine kenara çekilip izler, üstüne üstlük çocuktan duyduğu mahcubiyetle yaranmak yerine gözüne göründükçe aklına gelmesinden kurtulmak için kendi eşyalarını ve bir miktar parayı sanki Hasan çalmış süsü vererek onun odasına bırakır ve babası ile Hasan'ın evden ayrılıp Hazaracad isimli Hazara yerleşim bölgesine göçmesine sebep olur. Sonrasında savaş çıkar, Rusya Afganistan'ı işgal eder ve babasıyla Emir Amerika'ya kaçar. Babası bu kaçış yolunda
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sohrab Sepehri’nin Biz Hiç, Biz Bakış adlı eseri, insanın doğayla, evrenle ve kendi iç dünyasıyla kurduğu manevi bağı şiirsel ve felsefi bir dille ele alır. Sepehri, modern hayatın karmaşasından uzaklaşarak sessizlik, doğa, yolculuk, yalnızlık ve ruhsal farkındalık temalarını işler. Şiirlerinde su, ışık, ağaç, gökyüzü ve sessizlik gibi imgeler aracılığıyla insanın iç huzurunu ve varoluşun anlamını arayışını anlatır. Kitap, mistik ve düşünsel yönü güçlü olan; okuyucuyu sade yaşamı, doğayı ve insan ruhunun derinliklerini yeniden düşünmeye çağıran modern İran şiirinin önemli eserlerinden biri kabul edilir. 
Kapatmak gerek kitabı.
Kalkmak gerek,
Zaman boyunca yürümek,
Çiçeğe bakmak,
Belirsizliği duymak gerek.
Var olmanın sonuna dek koşmak gerek.
Yok olma toprağın kokusuna gitmek gerek.
Kendinden geçme ile keşif arasında bir yere.
Renkler ölür mü? Ölür..! Gecenin karanlığında matem demlemiş. Sepehri. Denizin sudan değil sesten olduğunu görmüş. İnsanın etten değil düşünceden sabrettiğini düşünmüş ve kendini karanlığın içine gömmüş... Çağdaş İran şairlerinden biri olan Sohrab Sepehri, İran'da, ölçü ya da ritme bağlı olmayan "Yeni Şiir" akımının beş önemli temsilcisinden biridir.
Savaş ve savaşta kadına ve erkeğe düşen payların adaletsizliği üzerine bir opera librettosu. Yunan trajedilerinde görülen "ana-oğul" dostluğu ve "baba-" oğul" düşmanlığı işlenmiş eserde. Hatta işin içine Doğu destanları da girebilir. Şeyhname'deki Sohrab ve Rüstem hikayesini de andırıyor.
Merhaba sevgili okur,
İran şiirini okumayı da dinlemeyi de çok severim. Ses yapısı mıdır beni bu kadar etkileyen bilmem ama şiire en çok yakıştırdığım dil Farsçadır. Okurken de dinlerken de bambaşka bir büyüsü olduğunu düşündürür.
Modern İran şairlerinden Sohrâb Sepehrî’nin “Heşt Kitâb (Sekiz Kitap)” eserinde bütün şiirleri yer alıyor. Çevirmen Mehmet Kanar, ressam kimliğiyle de tanınan şairin şiirlerinde en çok kullandığı motiflerden şöyle bahseder: "Işık, karanlık, alacakaranlık, yokluk, varlık, renk, renksizlik, suskunluk, hareketsizlik, kıpırtı, hâlvet, yalnızlık, düşler âlemi, gam, hüzün, ölüm, zaman, zamansızlık, an, nakış, doku gibi kelimeler şiirinde yeni ifadelerin, yeni hayal resimlerinin altyapısını oluşturur.”
Resmen resim yapar gibi şiir yazmış Sepehri. Şiir okurken tabloya bakıyor gibi hissettim. Muazzam bir deneyimdi. Sevdim. Diğer taraftan, modern şiirlerle, hangi dilde yazılmış olursa olsun, bir kan uyuşmazlığı yaşıyorum. Yer yer keyifle okusam da bazen, ne okuyorum ben, sorgulaması içinde buluyorum kendimi.
İran şiiri ile tanışmamış olanlar açıp herhangi bir İran şiirini dinlesinler lütfen, o büyülü his belki sizi de yakalar.
