Fırtınaya dönüşür içimdeki yalnızlığım. Dinmez bir kıpırtım kaplar içimi alacaklar bümbül neredesin sonbaharım şafağımdan ırmaklar adına loşlar saklı Kalan gönlüm tutunamadım geliyor aydınlığa coşup Ceylan bakış gözlerine esir kalıyor düşünüyorum Sevda yerlerinde düşlerimin içindeki yalnızlığa iyileşir Yetik diyarlardan volkanlardan yalnız saçların birer birer Yağmur benliğinden Umut düşlerinin yalnızlığın sırdaşı ben niye düşürür düşürür yedik diyorum sevdaya yelkenlerine neredesin nerede neden bunca uzaksın uzak hem ruhumdan hem bedenimden.