Livia

Livia
@solosonrie
Vive con los que tienes.
390 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Kötülükle savaşmak sadece düşmanlarımı artırdı. Mağdurlar saldırgan oldu. Seyirciler bile kötülüğün tarafına geçtiler.”
Reklam
“İşte realistler de Gerçeği ve Dünya’yı kopya ediyorlar; ama masalcılar, aslında gerçekleşmiş bir hayal olan Dünya’yı örnek alıp onu ve üslubunu taklit ederek yeni hayaller yaratıyorlardı. Kopyalar ne kadar kuru ve tatsızsa taklitler o kadar canlı ve sevimliydi. (...) Çünkü bir mucize olan gerçeğin kendisi şaşırtıcı ve hayranlık uyandırıcı iken aynı gerçeği anlatan bir realistin romanındaki hemen her şeyin bu kadar tekdüze, bu kadar aşina ve bu kadar alışılmış olması başka nasıl açıklanabilirdi?”
Sayfa 150
“İnsanların akıllı ya da cahil olmaları da onları zalimlikten alıkoyamazdı. Zeki olanlar menfaatlerini bildikleri için para uğruna cinayet işlerlerken cahiller ise cahil oldukları, yani düşünsel bir macera yaşamaya güçleri yetmediğinden, zihinlerindeki boşluğu, ne olduğunu bile tam olarak bilmedikleri bir dava ile kapatırlardı. Böylece onlar, akıllılar gibi para uğruna değil, inandıkları dava için kan dökerlerdi. Peygamberin torunları bile din için katledilmemiş miydi? Çocuk şehzadelerin öldürülmesi için bizzat Şeyhülislam fetva vermemiş miydi? Rus yazarı, Büyük Engizisyon adlı eserinde, İsa Mesih’i yakmak isteyen bir kardinali anlatmamış mıydı?”
Sayfa 132
“Ayrıca onun dünyadan, hayali ya da gerçek bütün yaratıklardan, kısacası her şeyden korkması, diğer insanlardan çok daha güçsüz olduğunu hissetmesi için de gerekeni yapmaya kararlıydı. Böylece kendisini düşmanlarla dolu bir ummanda gören çocuk, zihninde döl tutan o canavara, o derin yılana sarılacak, onu bir kurtarıcı olarak görecekti.”
Sayfa 130
“Ne daha eksik ne daha fazla, tam akranları kadar olmalıydı. Böylece ne bahasına olursa olsun susmayı öğrendi. Gel gör ki bu tavrıyla arkadaşlarını pek ikna edemiyordu. Aptal görünmenin bir yolunu bulmalıydı. Ne yazık ki bunu başarabilecek kadar zeki değildi. Kendisine yapılan eziyet de arttıkça arttı.”
Sayfa 128