Biraz keyfi kaçmıştı. Eski karısı geldi aklına. Aynı bugünkü gibi bir bahar gününde evlenmişlerdi. Günlerden yine pazardı, evlenecekleri otele hazırlıklara yardımcı olmak için erkenden gitmesine rağmen karısı da aynı şeyi sormuştu ona: ‘’Neredesin Yavuz, herkes seni bekliyor.’’ O zaman, yani bir günaydın öpücüğünden, bir hoş geldin hayatımdan ya da bir sevinç çığlığından önce duyduğu bu çıkıştan anlamalıydı belki de onun aradığı kadın olmadığını. Anlamamıştı.