Gözde
@someoceanspray
Sıkıldıkça okuyorum, okudukça altını çiziyorum, altını çizdikçe; burada işte o çizip karaladıklarımı paylaşıyorum.
Reklam
#itirazımvardandevamlahesabımvarEdebiyat Polisiye
Demek ki hayat denen mekanizma böyle işliyordu işte. Önyargılıların önyargılarını eline verip, sistemin dışına defetmek suretiyle… Herhangi bir ihtimali burun kıvırarak bertaraf eden kişinin, kendisi de bertaraf olurdu. Sanıldığının aksine, hayatta herkese yetecek kadar yer yoktu.
#itirazımvardandevamlahesabımvarEdebiyat Polisiye
Selman Bulut’un öğrendiği bir şey daha vardı ayrıca; o da ısrar ile saplantının farklı şeyler olduğuydu. Mahiyetinden emin bulunduğunuz bir şeyin peşine inançla takılmak, ısrarcılıktı. Ama emin olmadığınız bir şeyin peşinden gitmekte ısrar ettiğinizde, saplantılı manyağın tekine dönüşürdünüz.
#itirazımvardandevamlahesabımvarEdebiyat Polisiye
Selman Bulut, dünyadaki her şeyin nasıl olup da böylesine karmaşık haller alabildiğini bir kez daha düşündü. Altı üstü yetmiş sene kalacağımız bu gezegende huzur içinde yaşayabilmek için. İnsan gibi oturup bir asgari müşterek temin etmek, niye bu kadar zordu? Halbuki Zen Budistlerin söylediği gibi, her şey çok basit değil miydi: Karnın acıkınca yemek yerdin, uykun gelince uyurdun.
Hayır, değildi işte. Ne yiyeceğin ve nerede uyuyacağın, diğer insanların ne yiyip nerede uyuduğuna kıyasla manalanabilen bir şeydi. Dünyada hepimiz küçücük birer noktaydık; ama bazılarımız daha uzun boyluydu. Uzun boylular, daha uzun yataklara ihtiyaç duyardı; şişmanlar daha geniş yataklara. Bu da, o yataklar ile normal insanların yatakları arasında bir malzeme ve işçilik farkı yaratırdı. İşte hepimiz, o fark yüzünden birbirimizi öldürüp duruyorduk.
Reklam