Ah, yaşamak niçin bu kadar acı vericiydi ve ancak geri kalan zamanda ne kadar acı yüklenmiş olduğumuzu fark etmemize yarayan bu sağlık anları niçin veriliyordu bize?
Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki, bir bütün olarak içimize sığmaz; sevdiğimiz insana doğru yayılır, onda kendisini durduran, başlangıç noktasına geri dönmeye zorlayan bir yüzey bulur; işte karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey, kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür; bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebiyse, kendimizden çıktığını fark etmeyişimizdir.
“Hiç yeterince eğlenmedim” dedim ona. “Başka şeyler yaptım ama hiç eğlenmedim. Belki, dediğiniz gibi, bir şeyleri oldurmak için zorladığımdandır, zira eğlencenin doğasında zorlanmamak vardır.”