Sevgili arkadaşlar,
Bugün özel hayatımda yaşadığım bir konu bana bir kez daha gösterdi ki bu coğrafyada bazı konulara bakış açısı kolay kolay değişmeyecek. Bunun okumuş olmakla, cahillikle, diploma sahibi olmakla ya da bir makamda bulunmakla ilgisi yok. Çobanda olan — ki çobanlara, inşaat işçilerine ve tüm emekçilere ayrı bir saygım vardır — duruşu, maalesef bazen okumuş ve belli yerlere gelmiş insanlarda göremiyorsunuz. Oysa olması gereken erdemi, vicdanı ve onuru çoğu zaman onlarda görebiliyorsunuz.
Bugün yaşadığım olay bana şunu hatırlattı: Evet, kitap okuyorum, yazıyorum; fakat sanırım son 3-4 yıldır kadınları, kız çocuklarını ve mağdur olanların sesini olmayı biraz ihmal ettim. Bundan sonra onların sesi olmaya devam etmem gerektiğini bir kez daha anladım.Bu sorumluluğu üzerimde vicdanımda hissediyorum bir mağdurun sesi olma.
Bu yüzden bu uygulamayı sevsem de bir süre buradan ayrılacağım. Bugüne kadar uzun ve belki de sıkıcı yazılarımla gözünü yorduğum herkes hakkını helal etsin.Her görüşten insanı seviyor ve Allah 'a emamet olun diyorum.
Kendinize çok dikkat edin.
Allah'a emanet olun.