Soluk bir deniz gibi içim. Son gemide kalktı, ve sen son yağmurların ardından yine yoktun. Yokluğuna ben ve martılar eşlik etti çığlıklarımızla
saskinlik icindeyim beynim agriyo aglicam simdi ama aglayamiyorum dnsnwnd. sabahin yedisinde babam kardesime bagiriyordu hicbir ise yaramiyorsunuz sizin gibi kizin aminakoym allah belanizi vwrsin falan diye (mutfagi toplamadim.ocagi silecek halim yoktu) normalde bu sese uyanip kalp atislarim kulagimda cinlardi korkudan telefonumdaki seyleri falan silerdim antidepresan kullanmamin 2 veya 3.gunundeyim kalp atisimi hissetmedim hatta icimden kaygilanmak bile gelmedi normalde yari uykulu sekildeysem uykum kacar, karnima agri saplanirdi cunku asiri korkardim simdi hicbir etki etmedi seslere ufak uyandim geri uyumusum en son 10 saniyelik babamin sinav senemde hicbir halt yapmayisima sovdugunu duydum onda bile hicbir agri hissetmedim oylesine bir andi normalde gercekten o yatakta terler ve kotu hissederdim tesekkurler redepra kalp atisimi duzenledin ayrica daha etkisini gormeye baslamadim bunlar sadece bana uyku verdigi iciin kurtuluyorum. 2.haftada etksii kim bilir ne kadar faydali olur🤔🤔🙏🙏
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hoşçakal...
Sırtıma yükleyip bütün keşkeleri, Dönüp de arkama bakmadan gidiyorum. Madem bu kadar kolay feda ettin her şeyi, Sana bir enkaz bırakıp gidiyorum. ​Ne bir damla pişmanlık, ne bir parça hüzün, Meğer bir maskeymiş o hayran olduğum yüzün. Söndürdün içimdeki o devasa ateşi, Sana karanlık bir gökyüzü bırakıp gidiyorum. ​Al şimdi eserinle gurur duyabilirsin, Beni hiçe sayıp, yoluna devam edebilirsin. Dilimde son bir söz, içimde kırık bir dal; ​Hak etmediğin o sevginin gölgesinde... Şimdi elveda, şimdi hoşçakal.
Şiir
Rüveyda..
Nurullah Genç, “Rüveydâ” şiirinde önce "Alaca bir at koşar içimde / Zamansız, mekânsız nefese doğru" diye yazar ve şiirin son mısrasında "At vuruldu; içim paramparça Rüveydâ" der. Herkes bilmez fakat bu bir ölümdür... Nurullah Genç
Alıntı
Kırk mevsim bekledim bekle deyince. Mektup yazacakmış eli değince. Meltemi beklerken, bak ayaz geldi. İlk değil bu bana, son söz verişi. Yakındır sabrımın sona erişi. Gelecek bahara kalmış gelişi. Yine vekâleten bak kiraz geldi...
Güneşe güzelliğini veren, aşkla yolunu çizen, arıya kovan düzenini ilham eden Ezelî Kudret; aklın ve iradenin taşıyıcısı olan insanı rehbersiz, peygambersiz bırakmaz. ​Bırakmadı da zaten. ​Âdem'den beri her kavme bir uyarıcı gönderdi, her çağa bir kandil yaktı. İnsanlık karanlıkta kalmasın diye de son peygamberini sonsuz rahmet, sonsuz hikmet, sonsuz muhabbet ve aşkla gönderdi. ___ /Güven Taşdemir