Sırtıma yükleyip bütün keşkeleri,
Dönüp de arkama bakmadan gidiyorum.
Madem bu kadar kolay feda ettin her şeyi,
Sana bir enkaz bırakıp gidiyorum.
Ne bir damla pişmanlık, ne bir parça hüzün,
Meğer bir maskeymiş o hayran olduğum yüzün.
Söndürdün içimdeki o devasa ateşi,
Sana karanlık bir gökyüzü bırakıp gidiyorum.
Al şimdi eserinle gurur duyabilirsin,
Beni hiçe sayıp, yoluna devam edebilirsin.
Dilimde son bir söz, içimde kırık bir dal;
Hak etmediğin o sevginin gölgesinde...
Şimdi elveda, şimdi hoşçakal.