"En son mesajlaşmam için kandırıldığımda insanlar kötü, kırıcı mesajlar yazmışlardı.
Yine umutlanmayacağım."
Bir korku var içimde, atamadığım. Bir gün seni düşünememek korkusu. Seni ansızın unutuvermek kim bilir ne korkunç bir şey olurdu. O zaman acaba bir manası kalır mıydı yaşamanın? O zaman kimi özler, kimi beklerdim? Senin için yaşamak ve yine bir gün senin için ölmek varken, kim bilir nasıl bir ölüm olurdu sensizlik?
Şimdi, sabahları gözlerimi açar açmaz ilk işim seni düşünmek oluyor. Her yerini ayrı ayrı hatırlıyor, özlüyorum. Birlikte geçen her günümüz bütün dakikalarıyla tekrar tekrar geçiyor aklımdan. İlk tanıştığımız günden, son buluştuğumuz güne kadar her şeyi, evet her şeyi bir bir hatırlıyorum. Güzelliğin bir şiir gibi yerleşmiş hafızama. Her gün birkaç kere okumadan edemiyorum artık.
Müzik çoğu kez onurlandırmak için söylendiği gibi genel, zamanı aşan bir dil değildir; tersine son derece belirli, tekil, zamana ve mekana bağlı bir kültürü, içsel bir yasa olarak içinde taşıyan bir duygu, sıcaklık ve zaman ölçütüne karşılık düşer.
CELLÂDIMA GÜLÜMSERKEN ÇEKTİRDİĞİM SON RESMİN ARKASINDAKİ SATIRLAR
