Hiçlik yolunda...
Ontolojik yalnızlık, varlığın kendi ağırlığından kurtulup mutlak hiçliğin sessizliğine varmadan önceki son sınır kapısıdır. İnsan ancak bütünüyle eksildiğinde ağırlıksız özgürlüğü keşfeder.
İnsan ve Duygular
Mutluluk, Yüksek Sesle Nara Etmeye Benzer.
En son mutluluktan çevresine nara atan birine sus denilmez. ✍️ Beytullah OKHAN ✍️ Beytullah OKHAN
Hayata Dair
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Olamıyorum hiçbir zaman samimiyetten uzak Kontrol ediyorum niyetimi olabilir tuzak Riyakarlık içerisinde olmaktansa Olurum herkesten son derece ırak Bunalıyorum artık son zamanlarda İstemiyorum dünya kokmak bu saatten sonra Ve yapamıyorum sahte gülüşlere sahip olan insanlarla Ben bu hayatı beraber yaşıyorum, kendi yalnızlığımla ✍️
Şiir
Rahmetli Abbas dedem çok hatta aşırı namaz ve Kur'an ehliydi. Benim son beşik erkek kardeşim Ali'ye de 10 yaşındayken namaz kılmayı öğrettik. Şuan 11 yaşında. Sabah namazını kılıp bitiriyor ve kaldırmasak yarım saat anlını mühüre koyup "şükür elhamdülillah" diyip duruyor. Az evvel "Ziyaret-i Aşura duası da oku Ali can" diyecektim. Dedem gördeydi gurur duyardı 😊
Son kez; "Siz Hepiniz Eşref Tek". RüyaTek.. :(
Hayat bana en büyük sessizliği öğretti. çünkü insan, her hissettiğini anlatınca hafiflemiyor; bazen en derin duygular, kelimeye dönüşürse değerini kaybediyor. bu yüzden içimde büyüttüğüm şeyleri susturmadım, sadece onların sesini kendimden başka kimse duymasın istedim. meğer insanın en güvenli sığınağı, kendi içinde kimseye açmadığı o son kapıymış.