Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bugün günlerden senden sonra kaçıncı gün bilmiyorum saymak istemiyorum artık,sayınca çok az geliyor ama yaşarken bir günü dâhi bir yıl gibi geliyor. Ağlamadan geçirebildiğim tek bir gün yok niye bu kadar umut bağladım onuda bilmiyorum zaten hatta umut bağlamanın ötesinde ben seni o kadar saf ve masum sevmişim ki anlatamıyorum.Belki birgün okursun aklına gelmem doğrusu aklına gelince de salakla zaman geçirdim önem veriyorum sandı diyorsundur zaten harbiden eğlendin mi ya da dalga geçiyor musun?
Senin ne yaptığını veya ne düşündüğünü hiç bilmiyorum ama ben seni aklıma getirmeden günü geçiremiyorum ilk gittiğin gün son konuş madan sonra hayatımda hiç ağlamadığım kadar ağladım sana ne kadar kırıldımdan söz ettim umurunda dahi olmadı ya ben seni kırsam var ya yanlışlıkla uyuyamazdim ya doğru duygularla sevilmiş en yanlış insansın gittiğimiz yerlerden geçiyorum kalbim ağrıyor o anı özlerken bunu yazarken de ağrıyo.
Keşke ondan uzak dur diyenleri dinleseydim konduramadim bu yazdıklarımla da eglenirsin eğlen.
/o halde mavi olsun elbise
Bana deseler ki: Bu akşam burada öleceksin
Vaktin geri kalanında ne yaparsın?
- Kol saatine bakarım
Bir bardak meyve suyu içerim
Ve bir elma ısırırım
Rızkını bulmuş bir karıncayı düşünürüm uzun uzun...
Sonra kol saatine bakarım:
Sakalımı kesmek için hâlâ vakit var
ve suya dalmak için / Düşünürüm:
“Yazmanın bir süsü olmalı,
o halde mavi olsun elbise…”
Öğlene dek otururum, canlı bir halde, masamda
Göremem kelimelerde rengin izini
Beyaz, beyaz, beyaz...
Hazırlarım son öğle yemeğimi