Konusu; İnci Altınsoy yavaş yavaş intikam alır iken Kılıç Arslan Kırahanlı ile yolları kesişir. Ve bu yollardan itibaren yaşadıkları şeyleri anlatıyor kısaca.
Bu kitabımızda, İnci kızmızın inktamını açık açık okuyoruz ve intikam alacağı kişileri elini kan'a bulamadan aldığını, Kılıç Arslan arasındaki çekimi ve tabii ki de Aileler arkasındaki herşeyi okuyoruz. Ve bu kitapta İnci ve Kılıç Arslan gözüyle okuyoruz. diğer kitaba göre bu kitapta romantik unsurlar, komik sahneler, çokça var ve bazı sahneleri ardarda olduğu için akıcı okutuyor. Ve şöyle ki sadece kitapta sadece iki ana karakterlerin hayatını değil, ana karakterlerimizin arkadaşlarnın da hayatını güzel şekilde ele alıyor. Kitapta ana karakterin başına bir olay geldi ve onu yan karakterin ağızından tekrardan okuduğumda gerçekten çok sıkıldım çünkü kitabın akışını kesiyor gerçekten. Şöyle ki yazar çok iyi şekilde son bölümlere doğru güvensizlik duygusunu çok iyi hissettirdi yani çok hissettim ya anlatamam, kitabı bitirdikten sonra iki kitapta film şeridi gibi gözümün önünden geçti çok güzeldi ve ben bile kitapta yaşananlar yüzünden vicdan azabı çekecetim. Ancak kitabın bazı yerlerinde bazen o kadar saçma sapan karakterler arasında konuşma geçti sıkıldım ama en çok yeni yeni şeyler öğrendiğimiz bilgiler arttıkça kitap sarıyordu gerçekten.Aslında bu seri gerçekten bir yerden sonra güvensizlik ve paranın ne kadar güçlü olduğunu bize anlatıyor okuyanlar anlar.
Sonunda tekrar uslanmaz romantiklere kategorisi ve ben. Kitap bir çırpıda bitti uzun zamandır en hızlı okuduğum kitap. Boş romantik komedilere bayılırım o yüzden objektif olamacağım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
SPOİLER İÇERİRR!!
Güzel bir serinin sonuna geldikkk. Kitabın başlarında serinin diğer kitaplarında bahsedilen düellolar vardı. Düellolar bence fazla uzun sürdü. Bu kadar fazla okumamıza gerek yoktu diye düşünüyorum. Düellolarda Sonay'ın hamile olduğunu ve bebeğini korumak için hava varisi olmasından vazgeçtiğini okuduk. Keşke kitap sonunda Somay ve Sina'nın bebeğini okuyabilseydik. Bnece en azından 5-6 sayfa ayırabilirdi yazar. Sonay ile ilgili diğer konuda onu tekrar hava varisi olarak okumak istememdi. Kitap sonunda hâlâ tam anlamıyla hava varisi olamamıştı. Ben tekrar varis olmasını okumak istedim açıkcası. Ariana'nın ölümüde üzdü. Ama ölümü gayet etkileyici yazılmıştı.En sonu da sanki yetiştirilmeye çalışılmış gibi yazılmıştı. Açıkcası ben bu serinin çok daha iyi bir finale layık olduğunu düşünüyorum. Finali kötü değildi asla ama çok daha iyi de olabilirdii.
Onun dışında ben hayet beğendim. Serinin benim için en güzel ve özel kitabıydıı. Gerçekten seri bittiğinde duygulandım ve boşluk hissi yaşamaya başladım. Unutmayacağım serilerden biriydii
Rahatsızlık Hissi·166 syf.·
1/10
2026 19. kitabı
Spoiler ile başlıyorum: Kitabı hiç ama hiç sevmedim.
Okuduğum iki gün boyunca beni fazlasıyla huzursuz etti; karakteri ve psikolojisini anlamaya çalışmaktan yoruldum. Fikir ilk duyduğumda ilginç gelmişti; ancak okuyup bitirince, saman alevi gibi olduğunu fark ettim: İlk kıvılcımı görüyorsun, yanıyor; ama hemen ardından sönmekle kalmayıp kötü bir is kokusu da bırakıyor.
Yazar fikri bulunca muhtemelen çok heyecanlanmış; fakat bu fikir en fazla kısa bir öyküye yakışırken, 160 sayfalık bir romana dönüştürmeye çalışmak bence manasız olmuş. Edebiyatın amacı bazen huzursuz etmek, rahatsız etmek ve insanı sorularla baş başa bırakmak olabilir; ama sevdiğim edebî romanların hiçbirinde “rahatsız olup bir an önce kurtulmak” istemedim. Bu kitap ise benim için, bir an önce elden çıkarmak istediğim bir yük gibiydi: 160 sayfalık koca bir yük. Bu fikirden bir öykü yazılsaydı, eminim çok daha vurucu ve akılda kalıcı bir metin çıkardı; roman formunda ise yetersiz ve zayıf kalmış.
Anlamlandıramadığım noktalar
Kitap boyunca bazı şeyleri net olarak hiç anlayamadım:
- Carlo’nun amacı neydi? Bir türlü oturtamadım. Bana “kötü bir arkadaş” gibi geldi; sanki hayata “her şey olacağına varsın” mantığıyla bakıyor.
- Cleila tam olarak ne yapmaya çalışıyordu? Neden oğlunu Alberto’ya bu kadar yerdi? Neden gelinini ve adamı bu kadar övdü? Hiç anlamadım.
- Carlo ile Alberto arasında bir şeyler olduğunu ima etti; Carlonun, Alberto’ya iyi gelmediğinden ve ilişkilerinden hoşlanmadığından bahsetti ama tam olarak ne demek istediğini çıkaramadım.
Bu değerlendirmemi okuyan kıymetli okuyucu: Bu sorularımla ilgili bir fikrin varsa ve bana yazarsan çok sevinirim.
Finalle ilgili soru işaretlerim
Kitabın sonunda adam eve geldiğinde, kızı “Annem evde değil.” derken doğruyu mu söylüyordu? Adamın karısı da mı
Allah’ın biricik esmaları
Sevmek, tanımakla başlar.. Allah’ı sevmek ancak O’nu tanımakla mümkün olur. Tanımak için de yine Allah bize yol göstermiş ve esmalarını göndermiş. Bu Esmaları yeterince idrak edebilirsek Allah’ı hakkıyla tanımış oluruz inşallah.
Kitapta yazar her Esma’yı farklı bakış açıları ile açıklamaya çalışmış. Değerli âlimlerden alıntılar yaparak örneklendirmelerle zenginleştirmiş. Beni özellikle Sufî’lere atfedilen söz ve düşünceler çok etkiledi, esmaları anlamam konusunda ufkumu genişletti diyebilirim.
Unuttuğum, aklımdan çıkmış bir takım esmamalar yeniden gün yüzüne çıktı ve Allah’ı tanımam konusunda bana yardımcı oldu.
Her kütüphanede olması gereken ve hatta tekrar tekrar okunması gereken bir kitap olduğu kanaatindeyim.
Tekrar okumak için sabırsızlanıyorum1000Kitap
ihsan oktay anar öyle bir dünya kurmuş ki hani insan okurken gerçekle düşü birbirine karıştırır ya tam olarak o duygu içindeyim uzun ihsan efendinin atlası aslında hepimizin kendi iç dünyasında çıktığı o büyük yolculuğun bir resmi gibi her bir karakteri ayrı bir alem her bir hikayesi ayrı bir felsefe barındırıyor okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamadı kesinlikle sadece bir roman değil zihnin sınırlarını zorlayan bambaşka bir başyapıt bu
Bu kitabi okudum ve istediğim tek şey içinde atıfta bulunduğu tüm olayları hikâyeleri kişileri öğrenmem gerektiği sonrasında bu kitabi daha derin bir etkiyle ( ki daha fazla nasil derin ve etkili olur bilmiyorum )okuyacağıma eminim içinde kaybolup o var oluşun veya var olmayan boşluğun içinde düşlere karışmak icin sabırsızlanıyorum her bir karakter farkı bir kültür ve yaşam içindeyken böylesine bir ortak nijtqda nasıl birleştirdi bilmiyorum suan sadece öğrendiğime emin olduğum şey ihsan oktayın yazim dilinin başka bambaşka olduğu büyük bir saygı duyuyorum kendisine