aybüke y.
@sonfecikitsune
•Marissa Meyer ve Hidra fangirl
•ENTP
•7w8
•Türkçe Rap
Kitaplara eleştiri yapıyorum olumlu/olumsuz fark etmeksizin. Olumsuz eleştirilerimden alınacaksanız beni takip etmeyin
Kitap Önerileri İçin: #300900777 #301023021 #305812262
365 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiç Bitmeyen Çin İşkencesi.1000Kitap
Spoiler olacak. Finale kitabından da olacak.
Bronz okumamın acılı bir süreç olduğunu düşünmüştüm ama hayır bu bir başkaydı. Bu efsaneydi. Benim devrimim oldu bu kitap.(kötü anlamda çünkü beni rsye soktu) Beklenti denizinden bir yudum su verdi bana, sonra o su da zehirli çıktı.
Allah kahretmesin ben mi fazla taktım yoksa gerçekten imtihanvari bir süreç miydi aklım almıyor. İlk kitaba da bayılmış değildim ama bu rezaletti bence. Kitap bana asla geçmedi. İnsanların favorisinin neden iki olduğunu da asla anlayamadım.
Ya öncelikle ben kimsenin sihre inanmıyor olmasından başlayacağım. Madem kimse sihre inanmıyor gerçek değil abi neden kimse şaşırmıyor şaka mısınız siz? Evangeline falan da aşırı kolay alıştı. İlk başta bu kadar batmamıştı ama kimsenin tuz gezdirmiyor olmasından hoslanmadığımı fark ettim.
Bu insanlar sihirli ve sihrin doğduğu bir yer var anladığım kadarıyla. Ve burası da bu kitaptan çıkarımlarıma göre Kuzey. Peki madem neden Jacks’in sihri Valenda’dan çıkınca azaldı. Scarlet ve Donatella, Jacks’i aramayı kesti mi? Jacks Kuzey’de madem bu kadar popüler bir lorddu neden Güney’de prenslik yapıyordu? Üstelik tahta geçmek için veliahtları falan zehirlemişti. Anlamıyorum? Bu kitap Caraval evreninin devamı mı yoksa yazar Jacks’i istediği gibi yoğurabilmek için farklı farklı elementler mi uyduruyor.
Kitap Caraval evreninden bağımsız yazılsa daha umut vadedici olabilirmiş. Oradaki Jacks karakteri yerine farklı büyülü bir yaratığı ve onun geçmişini okusak süper olurmuş. Bu geçmiş bence Jacks’e oturmamış.
Yazar neden kafasına göre bizim bildiklerimizi değiştiriyor onu da anlamış değilim. “Jacks kader tanrısı olduğu için yaşlanmazdı ama kötü yaralandıysa ölebilirdi.” (248) Hayır? Ölmezdi? Yazarın Caravalda anlattıklarıyla ters düşüyor bu. Finale kitabında Kayan
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tamam anlıyorum sorun sende değil ama bence bende de değil.1000Kitap
Caraval’dan spoiler var incelememde. Aynı zamanda kitapta da var. Şahsi görüşüm ilk Caraval’ı okumanız yönünde.
Kitap yetim ve umutsuz aşık olan kızımız Evangeline Fox’un, delilercesine sevdiği adamın kız kardeşiyle olan düğününü iptal etmek için Kupa Prensi Jacks’e başvurmasıyla başlıyor. Ancak Kader Tanrıları hileli anlaşmaları ve oyunbazlıklarıyla biliniyor. Eğer Caraval okuduysanız bizim Jacks’i biliyorsunuzdur. Nasıl bir üçkağıtçı olduğunu da biliyorsunuzdur. Eva’dan karşılığında 3 öpücük istiyor. Ancak Eva düğüne gittiğinde herkesin taşa döndüğünü görünce fedakarlık yaparak onların yerini alıyor ve 6 haftalığına taş kalıyor. Ve işler gelişiyor. (Konu tam olarak bu, doğaçlama geliştiği ve aşktan başka bir amacı olmadığı için beni çok rahatsız etti.)
Caraval’ın üçüncü kitabındaki olaylarla aynı dönemde başlıyor ve Scarlett’in başa geçmesiyle başlayan o dönemi konu alıyor kitap. Ancak Valenda’da değil, Muhteşem Kuzey’de geçiyor. Ben açıkçası Caraval’ı daha çok beğenmiştim. Beklentim de aşırı derecede yüksekti. Baya altında kaldı beklentimin. Ve sürekli Caraval ile kıyaslayarak okudum. Bu yüzden biraz zorlu bir okumaydı benim için. Ama yine de puanımdan da anladığınız üzere sevdim kitabı.
Kitapla ilgili tek sorunum karakter motivasyonları. Eva’nın her şeyi aşk ve yer edinebilmek için yapmasını anlayabiliyorum ama aşk sadece bir duygu, bir hedef değil. Karakterin bir doğrultusu yoktu ve kitap yazar nereye çekerse oraya sündü. Bence yazar biraz yolda düzdü kervanı ama yine de bu masalsı anlatıma falan engel olmamış. Karakter motivasyonu olarak Jacks bizden saklasa da en iyi yazılmış karakter bu konuda. Keza kitaptaki hain kişisi de. Ki bence hain kişisi barizdi. Benim hoşuma gitmeyen şey sanırım sürekli olarak bu arada buna da ihtiyacımız var ve bunun çözümü şu
Çünkü, “Bazen erken ölüyor insanlar umutlarından.”1000Kitap
Spoiler olacak.
Yukarıdaki şarkı sözü, çok sevdiğim bir şarkı olan Ateş ve Barut’a ait. No.1’in bir parçası ve benim karakterimi şekillendiren 3 rapçiden birisi. Yani demem o ki bu şarkıyı bu kitaba atfettiysem kitapla sandığımdan daha fazla bağ kurmuşumdur. Bu kitap her şeyiyle -hatta bu seri- benim kafamda bu şarkıyla bağdaştı. Sevdiğiniz bir tür olmayabilir belki ama sözlerine bakarsanız neden öyle dediğimi anlayacağınızı düşünüyorum. En azından bazı cümlelerde aklınıza Beau gelir. Belki de gelmez ama bu şarkıyı her dinleyişimde benim aklıma Hainin Mührü’nu getirip böyle bir kitap vardı ve bana ellerim titrerken inceleme yazdırmıştı dedirtecek.
Bu kitap umudumu yitirdiğimi düşündüğüm bir dönemde bana ufacık bir umudun bazen direnişler başlatıp zaferler alıp başka insanlara umut olabileceğini gösterdi. Çok sevdiğim bir kitap var, #k:272469. Kitapta ana erkek karakter Reid’in, ana kız karaktere kitap verdiği bir sahne var. Verdiği kitapta ana karakterler kitabın sonunda ölüyor. Kız da “kitap mutsuz bitiyorsa, ölümle bitiyorsa okumayacağım” diyor. Reid de “Ölümle bitmiyor, umutla bitiyor,” diyor. Bu kitap ölümle bitmedi. Umutla da bitmedi. Ama ölüm ve umutla ilerledi. Bazı ölümler acıtsa da umut olur. Direniş olur. Zafer olur. Devrim olur. Yeniden başlangıç olur.
Fazla romantik konuşuyor olabilirim. Haksız da olabilirim. Gerçek hayatta ölümler acıtır çünkü. Fakat bazen bazı hikayelerde bazı kahramanlar kendilerini feda eder ve o hikayenin umudu olurlar. Diğer karakterlerin umudu. Bu seride onlarca umut vardı. Boğar vardı, Pim vardı, Öfke vardı ve en çok acıtan olarak Beau vardı. No.1’in de dediği gibi: bazen erken ölüyor insanlar umutlarından. Ama yine No.1’in de dediği gibi: bizi yolu sokmalarına ve değiştirmelerine izin veremeyiz. O ölen umutlarla kendi
Ben Açlık Oyunları’nı ne okudum ne de izledim.1000Kitap
Bazen öyle saçma başlıklar atıyorum ki eminim Aybüke ne alaka diyorsunuzdur. Fakat bu sefer Aybüke ne alaka değil. (Çünkü gerçekten konuya hakim değilim) Bu kitapta olan olaylar benim hayal ettiğim Açlık Oyunları arkadaşlar. Bilgisizliğime verebilirsiniz alakasızsa ama benim aklımda böyle canlanıyor…
Gizliman’a girdikleri gibi ölmek üzere küplere koyulan karakterlerimizden ana beşlimiz ve Beş Beter çıkmayı başarıyor başlangıçta. Ama Gizliman’da yaşayabilmeleri için bir Giz olmaları gerekli… ve bu da ölüm dolu görevleri başarıyla tamamlamaları gerektiği anlamına geliyor. Ancak bu süreçte karakterler hem kendi içlerinde hem de birbirleri arasındaki problemlerle boğuşup bunları çözmeye çalışıyor. Tabii çözülebildiği kadarıyla :,
Konudan fazlaca bahsetmeyeceğim çünkü zaten ikinci kitap ve bu incelemeyi birisi okuyorsa muhtemelen hem evrene hakimdir hem de biliyordur konuyu diye düşünüyorum. Bu arada 2. kitaptan spoiler olmaz ama 1. için söz veremiyorum. İlk kitabı okumadıysanız incelememe devam etmeyin.
Öncelikle karakterler hakkında konuşmak istiyorum, olumlu / olumsuz birçok gelişim aldılar çünkü:
Bu kitapta evrenden önce karakterlerle bağ kuruyoruz. Hepsinde bizlerden birer parça var ve nefret edilesi şeyler yapsalar da onlardan tam anlamıyla kopamıyoruz çünkü yazar öyle bir kullanmış ki kalemini her şeyin sebeplerini anlayabiliyoruz. Yani bilmiyorum bana en azından öyle oldu. Belki siz nefret etmeyi başarmışsınızdır ama benim için öyle olmadı.
İlk incelememde Arm’ın beyaza en yakın karakter olduğunu söylemiştim. Onun sessiz çığlıklarını duyduğumdan ve onu anladığımdan bahsetmiş, kendisine acımasından hoşlanmadığımı söylemiştim. Zaten beyaz değildi ama bu kitapta daha çok siyaha yaklaştı Arm. Bu hali o kadar içimi acıttı ki size tarif bile edemiyorum. Gazap ve
Çok nankör gördüm hiçbiri kedi değildi.1000Kitap
Spoiler yok.
Kitap hakkında söylenecek çok fazla şey var ama her şeyden önce evren inşasına değinmek istiyorum:
Yazar evreni; dini, ırkları ve tarihi gibi açılardan gerçekten başarıyla işlemiş. Kitabın kendi politikası ve yönetim sistemleri okuyucuya geçiyor. Başarılı bir okur olmasının ona kazandırdıklarını gerçekten kalemine katmış. Çok masalsı anlatımı ve kendini okutma konusunda üstün yeteneği olan bir kalemi var. İlk başta anlamak zor olsa da kendimizi kitap üzerinde çok azıcık yoğunlaştırdığımız zaman kitabın evrenini anlayabiliyoruz. Ayrıca 5 ana karakterin bakış açısından da kitabı okumamız gerçekten çok güzel. Ben 3. kişi anlatımını seviyorum ve yazar kitaba bu anlatımı yedirmiş.
Her neyse kitabın konusuna gelecek olursak…
5 ana karakter dedim ama kim bu karakterler? Adını zehirli bir ahtapottan almış, ismini aldığı hayvan kadar zehirli bir dili ve sivri zekası olan Lunulata, kendi eksiklerini kabullenmekte zorlansa da insanların eksiklerini görmezden gelebilen Arklı bir komutanın oğlu olan temiz kalpli ve tek kollu Arm, bir insan olarak değil de silah olarak yetiştirilen Kayalı devşirme bir Ark askeri Dante, 50 yıl boyunca kürek çekme cezasına çarptırılmış güleryüzlü tutsak Beau ve Gezgin Şehir’de kendine bir yer bulmak için çalışıp didinen bencil ve hilebaz Hodbin. Kitap hakkında hiç fikri olmayan birisiyseniz ne diyor bu diyebilirsiniz. Ama okurken göründüğü kadar karmaşık olmadığını size temin ediyorum.
Uzak bir gelecekte bizim dünyamız sular altında kalmışken; insanlar adalarda farklı hırslar ve yaşam yolları geliştirmiş durumda. Herkesin bildiği üç kara parçası var.(Ada mı denir bilemedim) Ark, Gezgin Şehir ve çürüklerin barındığı lanet bir yer olan Kaya… Ark, (hafızamın azizliğine uğruyorum özür dilerim) isyancılara göz yummayan, vahşi askerler