•Aynalı Kütüphane•
@sonlubahar
Bir gemi kıyıda her zaman güvendedir. Fakat bunun için yapılmamıştır.
55 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Plastik, çamurlu, kenarı köşesi kırık bir saksı, içinde; yarısı kuru yarısı yaş, üstünde bir iki küçük böcek gezen toprak, üstelik öyle cam önünde falan da değil, tozlu ve dağınık bir balkonun ücra köşesinde duruyor tek başına. Topraktan bir küçük pembe çiçek yeşermiş, öyle tatlı bir pembesi var ki 5 yaşında lüle saçlı şirin kız çocuklarının yanakları gibi... Dünyanın onu nereye konumlandırdığından ve başına gelebileceklerden habersiz neşeyle gülümseyen çocuklar gibi sereserpe açmış küçük yapraklarını...
O balkona çıkmış olsaydın, her hangi bir sebeple... Balkonun tozuna, karmaşıklığına kaş çatsaydın önce... Sonra saksıyı fark etseydin uzaktan, orada oluşunu yadırgasaydın. Sonra dikkatini çekti diye biraz yaklaşıp görseydin kırık saksıdaki, toprağı kurumaya durmuş küçük çiçeği. Bir tebessüm yerleşir miydi yüzüne? O küçük pembe çiçek; toprağın, saksının, balkonun çirkinliğine kör eder miydi seni? En azından, daha çekilesi bir yer olur muydu durduğun yer? Az önce içine oturan huzursuzluğu, bir pembelik dağıtır mıydı, onu soruyorum? Çünkü sevmek, sevilmek, yoldaşlık etmek; bir küçük çiçek hatırına bir balkonda ömür geçirmek gibi... Bu dünyanın tozlu ve dağınık balkondan farkı yok yârelim. Balkonda geçen zamanı hoş edecek bir çiçeğe razı mısın, onu söyle? Kırık saksısına, biraz kuru biraz yaş toprağına takılıp canını mı sıkacaksın yoksa? Etme, herkesin nasibine bir balkon, her balkona bir çiçek düşer; zâyi etme yârelim..."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Aşkın matematiğini bilmiyorsun, Sevda.
1'i 1'le toplasan 1 eder, 2'den 1 çıksa hiç kalır... Bilmiyorsun; bilsen gelmezdin, gelsen gitmezdin..."
زق
"Kaçamam, çünkü beni kovalayan şeyin beni yakalayamayacağı hiçbir yer yok. İnsan; kendinden, acısından, iç sesinden, sorumluluklarından, hayattan ya da ölümden kaçabilir mi?"
"Ya bırakırsa çırpınmayı, ya zayi olursa;
Şakıyacak ses, kanatlanacak ruh
Ya konamazsa bir dala, ya bakamazsa;
Hiç görmediği altından dağlara, baldan ırmaklara
Sırf görememekten, bu acıyla ölmekten
Korktuğu için kafesten çıkınca uçamamaktan
Hala gözleri açık, hala acısı sinede
Yine de yaşanır mı, sancıyla her saniye?
İyileşmeyi bilmiyor, iyileşmeden olmuyor
Hala atan kalbinde bir umut;
Kurtuluşu umuyor
Uçacağı gün gelmeden, kanatlarını diliyor."
Bir insanın okudukları onun kişiliğini yansıtır, dedi. Hayır, diye cevap verdi. Sadece bir kitaplığa bakarak kişilik analizi yapamazsınız, efendim. Aynı kitabı bir kişi hayattan kaçmak için, bir başkası hayatı öğrenmek için, biri hayatın diğer pencerelerini görmek için, biri de tahmin edemediğimiz amaçlar için okuyor olabilir. Hepsi başka fikirler ve hislerle, aynı cümleleri okuyup başka dersler alacaklardır. Bitkilerle ilgili bir kütüphanenin sahibi bitkilere hayran da olabilir, bitki fobisi sebebiyle bu işle ilgileniyor da olabilir. İnsan, bir kütüphaneden çok daha fazlasıdır, efendim.