•Aynalı Kütüphane•
@sonlubahar
Bir gemi kıyıda her zaman güvendedir. Fakat bunun için yapılmamıştır.
55 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Karışık bir yorum (Spoi içerebilir)
Ne desem bilemiyorum. İlk görüşte aşk konulu, sadık ve nazik erkek ile kuralcı ve aşka inanmayan kız ilişkisi okuyacağımı düşünerek başladım. İlk görüşte aşk konuluydu denir mi bilmiyorum; erkek karakterimiz (Eser) kitap boyunca ilk görüşte aşık olduğunu iddia etse de küçüklüğünden beri ilk görüşte aşka kendini şartlandırmış ve şartlar el verişli olunca da bir kızı seçmiş, onu da bu aşka ikna etmeye çalışmış (hatta zorlamış) gibi hissettirdi. Sadık ve nazik miydi derseniz, sadakatini sorguladım açıkçası çünkü kıskandırma veya kendini ondan uzak tutma gibi benzer sebeplerle başka kızlarla samimi olmaktan çekinmedi. Nazikliği ise genelde vardı fakat toz olup uçtuğu, kızımıza hakaretvari konuştuğu anlar oldu. Ben ısınamadım açıkçası. Her ne kadar romantik biri olsa da, aşkına inanmak zordu. Kız başrolümüze gelince(Elif), kuralcıydı, aşka inanmıyor değildi ama aşkın ne olduğunu unutmuştu. Her nasıl olduysa 2 saat sohbet ettiği bir adamın yanında buzları çözüldü, kuralcı ve mantık abidesi kızımız şımarık bir kız çocuğu oldu. Kulağa tatlı gelebilir fakat bana mantıklı gelmedi. Henüz yeni tanışıyor olduğu bir adama bu kadar çabuk ısınıp güvenip (ki pek de kolay yapabildiği bir şey değil) yıllardır inşa ettiği karakterinin tam tersini takınması, öylece içini açması ve risk alamayan biri olduğu halde yabancı bir adamla samimi anlar yaşaması tuhaftı. Evet, aklında soru işaretleri oluşsa anlardım ama öyle ki, sanki zihnine reset attı. Kişiliği alt üst oldu, fikirleri ve bakışları değişti. 'Aşk tam da böyle bir şey' diyebilirsiniz ama ben aşkın bu kadar kolay olduğunu düşünmüyorum. Hoşlantı olur, etkilenme olur ama böylesine büyük bir etkilenme, değişim bana mantıklı gelmiyor. 18 saat içinde başrol kızımız bambaşka biri oldu çıktı. 18 saat diyorum çünkü onunla asansörde kaldığı 2
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gönülçelen Bir Kitap Hakkında...
Kalbime dokunmakla kalmayıp yaralarıma merhem sürmem gerektiğini hatırlatan, kahkaha ve hüznün el ele ilerlediği bir kitabı az önce bitirdim.
"Sevgili Limon Çiçeği"... Öyle nahif, öyle bu yüzyıldan uzak ama tam da bugünün, bu ânın içinden hissettiren bir hikayeydi ki... Altı çizilesi, kulağa küpe edilesi bir sürü cümle ile; kalbi eriten bazen sızlatan bazen heyecanla atmasına bazen de sevinçle dolmasına sebep olan bir sürü duygu ile donanmış bu satırları okumak harikaydı.🩷 Mektuplara, şiirlere, edebiyata, kitaplara, nostaljiye, sahaflara, duyguların derinliğine ve gülümseten hikayelere hayran biri olarak "Sevgili Limon Çiçeği"ne hayran olmamam mümkün değildi. Elbette hoşuma gitmeyen, kendimle bağdaştıramadığım için hikayenin içinde hissedemediğim yerler oldu. Fakat güzel şeylerin çokluğu, kötü şeylere takılmayı engelliyor.
Kitabımız 25 bölümden oluşuyor ve her bölümün başlığı için anlamlı bir kelime seçilmiş; 1. Bölüm: Muhayyile (hayal etme gücü), 9. Bölüm: Mütenasip ( birbirine uygun, uyumlu, orantılı), 22. Bölüm: Güzeşte (zaman bakımından geçmiş, geride kalmış) bu başlıklara birkaç örnek.
Karakterlerimizin duygu geçişleri, gelişim süreçleri oldukça iyi bir şekilde anlatılmıştı. "Bir ön yargıyı yıkmak için bazı şanslar verilmeli. Yıkılmayan ön yargılar, güzel hislere de duvar olurlar." fikrini çok akıcı bir üslupla anlatmıştı sevgili Betül Güçlü <3
Duygularını açıkça ifade etmekte, insanlara içini açıp samimiyet kurmakta zorlanan ana karakterimiz Ecrin'i bu konuda anlamak zor olmadı benim için... Eminim birçoğumuz onun hikayesini okurken kendi yaralarımızın onunkiyle olan benzerliğini fark edeceğiz. Hikayenin bir güzel yanı da bu yaraların merhemlerinin ne olduğunu bize hatırlatmış olmasıydı. Umarım bir gün, bu merhemleri kullanmayı hepimiz başarabiliriz...
Bir
Yollar, Gerçekten Dönüşe Gidermiş...
"Roman" tanımının eksik kaldığını düşündüğüm bir "Roman"...
Arka kapağında yazan "hastalık, işkence, ölüm, soğuk, açlık ve imkansız aşk" kelimeleri, tek başına sadece acıyı çağrıştırırken kitabın içinde öyle anlamlar kazanmışlar ki; "hastalık", ilaç olmuş, "işkence", imanı kuvvetlendiren eylem... "Ölüm", düğün olmuş, "soğuk", sabrettikçe yürekleri ısıtan imtihan..."Açlık", manevi toklukların habercisi, "imkansız aşk" ise günümüz aşklarına koca bir ders olmuş...
Şu 3-5 kelime bile, 3-5 kitap konusu sığdırmış içine... Hiçbir kelimenin anlamsız kalmadığı bu kitapta kaç kelime olduğunu ve size neler katacağını, neler hissettireceğini varın siz düşünün...
Kitabı bitirdiğimde, kitabın ismini daha iyi anladım; Yollar gerçekten dönüşe gidermiş...
İnsan, iyilik yapsa kendine, kötülük yapsa kendine. Aldığın can bile bir gün aldığın yere dönermiş...
Hüzün ve huzur bir arada olur mu? Vatan sevgisi ve sabır nedir? İslam yalnızca kimlikte yazan din adı mıdır? gibi birçok sorunun cevabını bulacağınız, akılda kalıcı en çok da kalpte yer edici bir roman...
Zannettiğinizden fazlasını anlatan bu kitabı, gönül ehline öneriyorum. Vesselam...
Nurullah Genç 
Yollar Dönüşe Gider
Nurullah Genç Yollar Dönüşe GiderÖvgü ve Eleştiri (?) İçerir
Bazı kitapları okumazsınız, onlar sizi okur. Bazen de ne siz kitabı okursunuz ne de o sizi; kitap bir aracıdır ve yazarla sohbet edersiniz.
"Portakal Ağacı'ndan Muhabbetle" kitabını okurken bazen okumayı bıraktım ve o beni okudu... Bazen de Hatice Hanım'la sohbet ettik uzun uzun...
"Sohbet tek taraflı olur mu?" diyeceksiniz, "O yazmış sen susmuşsun?".
Öyle yerler vardı ki sanki ben daha önce sormuşum da Hatice Hanım cevap olsun diye yazmış ya da benden habersiz beni araştırmış da kimseye bahsetmediğim düşüncelerimi, hislerimi yayınlamış :) ... O sebeple sadece dinliyormuş gibi değil de sohbet ediyormuş gibi hissettim. Tabii Hatice Hanım'ın kullandığı üslup da, böyle hissetmemin en önemli sebepleri arasında.
"Portakal Ağacı'ndan Muhabbetle"; tefekkür etmeye teşvik eden, yalnız olmadığımı hissettiren, "bilmediğim ne çok şey var" dedirten ve iyi şeylerin varlığını özlediğimiz şu zamanlarda iyi şeyleri hatırlatan bir kitaptı benim için...<3
Kitapta iki yer vardı ki; bahsedilen konunun doğru anlaşılmasının önemli olduğunu düşündüğüm fakat cümlenin yazılış şekli veya cümledeki bir eksiklik sebebiyle, farklı anlaşılmalara sebebiyet verebiliyordu. Bu iki yeri merak edenler için aşağıya yazıyorum;
Birincisi: 80. sayfada geçiyor;
"Hz. Adem'i, dolayısıyla insanı meleklerden farklı kılan şey sahip olduğu ilimdir." diyor. Fakat insanı meleklerden farklı kılan şey ilimden önce; bir nefse sahip olmasıdır. İnsan, nefsi ile olan mücadelesindeki başarısına göre ya meleklerden üstün olur ya da hayvanâttan alçak olur.
İkincisi: 90. sayfada geçiyor. Ebeveynlerin çocuklarına karşı sorumluluklarının sıralandığı bir bölümde, şöyle bir paragraf var;
"Altıncı sorumluluk: Doğru rol model olmak. Okuduğum yerlerde bu konuyla ilgili Tâhâ suresi 132. ayetten 'Aile fertlerine namazı emret, kendin de
Başka Bir Adı Olsa, "Empati" Olabilecek Bir KitapKişisel Gelişim
Okurken, başrolün hep değiştiğini ama aslında hiç değişmediğini düşünün. Konusuyla oldukça farklı bir kitap. Her ne kadar bazı görüşlerini desteklemesem de ve romantik sahnelerden hoşlanan biri olmasam da kitabın ara ara verdiği, empati kurmayı sağlayan mesajlar oldukça güzeldi. Bizi biz yapan şeyin karakterimiz ve fikirlerimiz olduğunu, bedenin bir elbiseden ibaret olduğunu oldukça iyi ifade ediyor. Başrol beden değiştirdikçe siz de değiştiriyor, o , insanlara ve insanların hayatlarına nasıl bakıyorsa siz de o pencereden bakma şansı yakalıyorsunuz.
Her kitap bir hikâye anlatır. Bu kitapta bir hikâye üzerinden birçok hikayeye şahit oluyorsunuz.
Kitabın olumlu etkilerini hissetmenizi, olumsuz yönlerini fark etmenizi dilerim, Vesselam..