S.
@sonyildizduserken
I have lived a thousand lives and loved a thousand loves. I have walked on distant worlds, and seen the end of time. Because I read.
74 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Kesinikle potansiyel olarak çok iyi bir konu fakat o kadar gereksiz anlatımlar girmiş ki aralara okurken yoruldum bazı yerlerde. Konu, 14 yıl önce ki terketme meselesi, üçüzler çok iyiydi. Ama hep bir ama vardır. Gereksiz detaylar, garip diyaloglar, kötü çeviri, yazım hataları.... 4/5 olabilecekken 2/5 lik bir kitap oldu benim için. Kötü çeviri derken neyi kastediyorum açıklayayım. Ben dikkatli bir okurum ve çeviri hataları beni çok rahatsız eder hatta zaman zaman kitabın orijinal dilde ki yazım şekline bakarım. Bir kitap çevirmen, düzelti, son okuma gibi birçok evrenden geçtiği halde nasıl bu kadar çok hata olabiliyor anlamsız geliyor bana. Netice olarak özensiz yapılmış iş gözüyle bakıyorum. benim için hep böyleydi hep böyle olacak. Örneğin diyalog şöyle gelişiyor Vi bir yerde ''boşver gitsin" diyor bir satır giriyor araya ve Lincoln diyor ki "Seninle ilgili hiçbir şeyi unutmam" bu bir yazım hatası değil ama tutarsız bir diyalog. Bir cümle ve karşı cümle gibi durmuyor okurken, bağımsız iki cümle gibi duruyor. Ama orijinal haline bakarsak Vi' nin "forget it" unut gitsin dediğini görürüz. Bu basit ve doğru çeviri ile Lincoln'ün "Seninle ilgili hiçbir şeyi unutmam" sözü anlam kazanır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Pedagojik açıdan bu kitap yasaklanmalı. Cidden. Olay örgüsü, anlatım, kelime seçimleri, yaşananlara verilen tepkiler. Facia. Şımarıklık bir çocuk kitabında ne kadar rahatsız edici işlenebilirse o kadar rahatsız edici işlenmiş bu kitapta.
Okumak için neden bu kadar geç kaldım ben de bilmiyorum. Çok daha erken okunmayı hak eden harika bir kitap. Yeni ufuklar, yeni fikirler, acabalar, keşkeler. Okurken kendi çocukluğumun, tanıdığım çocukların yaşamının barındırdığı ihtimaller silsilesi elbette ki beni bambaşka yerlere götürdü. Zamanla ReRead için büyük bir istek duyacağımdan çok eminim.
yazar tüm tuşlara aynı anda basmış. olmuş mu? olmamış. bazı iadeler, cümleler o kadar kötü ki okurken sosyal medya diliyle "cringe" oluyorsunuz. ayrıca o kapak tasarımı ne alaka? gerçekten ne alaka?
Son dönemde okurken en zorlandığım kitap oldu Rüyalar Anlatılmaz. Karakterlerin bu kadar yalnız ve sevgisiz nasıl yaşadıklarını sorguladım durdum uzunca bir süre. Ne bir kırık tebessüm, ne tatlı bir an, sadece ve sadece koskoca bir yalnızlık. Ama öyle romantize edilebilecek 'beni kimse anlamıyor, hiçbirinizi istemiyorum hayatımda' gibi tercih ile gelen türde bir yalnızlık değil. Basbaya acılı, sancılı, kıvrandıran ve kalbi sakat bırakan türde bir yalnızlık. Üç kardeş, üçü de paramparça. Olayların ardından bir aile faciası çıkmasını elbette bekliyor insan. Ve beklenilen darbe çok sert geliyor. Öyle sert ki insan acıdan donup kalıyor.
