Ahmet Yıldız
@sorguletios
Proleterleşmeye çalışan Küçük Burjuva
Sosyoloji 2.Sınıf
Dersim / Ankara
Ankara, 31 Aralık 2002
143 okur puanıKasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şimdi sırf bizi tehdit ediyorlar diye gerileyecek, bütün kalkınma umutlarımızı yitirecek miyiz? Ulus için doğru yol nedir? İlerlemek istemekle kime haksızlık ediyoruz? Başkalarının sırtından mı geçinmek istiyoruz? Küba'lılar olarak istediklerimiz nelerdir? Biz başkalarının alın teri ile değil, kendi alın terimizle yaşamak istiyoruz.
Biz başkalarının zenginlikleri sayesinde değil, kendi zenginliklerimiz sayesinde, milletimizin bütün maddi ihtiyaçlarını tatmin etmek için yaşamak istiyoruz, ve buradan başlıyarak ülkemizin diğer meselelerini halletmek, eğitim, sağlık, eğlence dâvâlarına çare bulmak kararındayız. Bütün bu milyonları nasıl ve nelere harcayacağımızı size başka bir arkadaşımız konuşmalarından birinde anlatacaktır. Bu milyonları, yalnız nasıl değil, ayrıca niçin bu seçtiğimiz yolda sarfedeceğimizi de anlatacaktır.
Şeker satışları hakkındq
Geçenlerde birisi bana bu tür anlaşmaların zararlı olduğunu, çünkü Sovyetler Birliği ile Küba arasındaki uzun mesafenin ithal ettiğimiz malların fiyatlarını önemli ölçüde arttırdığını söyledi. Petrol konusunda imzaladığımız anlaşma bu tahminleri yalanlamıştır. Sovyetler Birliği, çeşitli normlara uygun bir petrolü Küba'ya, burnumuzun dibindeki Amerikan tekellerininkinden % 33 eksiğine satmayı taahhüt etmiştir. İşte ekonomik kurtuluş diye buna derler.
Bunun içindir ki Fidel, yapılacak olan işi daima efsaneleşmiş olan Granma çıkartması sırasında sağ kalan bir avuç insanın karşılaştığı güçlüklerle kıyas etmekten hoşlanır. Granma'yı terkettikleri anda, bu insanlar bütün kişisel umutlarını bir kenara bırakmışlardı; mücadele başlıyordu; başarıya veya yenilgiye uğrayacak olan bütün bir ulustu. Bu inanç, ve Fidel ile ulusu arasındaki bu sarsılmaz birlik sayesindedir ki, Fidel, savaşın en güç anlarında bile hiç bir zaman umutsuzluğa kapılmamış, gücünü yitirmemiştir. Çünkü Fidel biliyordu ki, mücadele ve savaş sadece Sierra Maestra dağları ile sınırlanmış ve tecrit edilmiş olarak kalmayacak, Küba'nın her tarafında, haysiyet sancağını kaldıracak bir erkek ya da kadın bulundukça, dalgalanacaktı. Fidel, hepimizin sonradan anladığımız gibi, biliyordu ki, sürdürülen savaş, tıpkı bugünkü savaşımız gibi, bütün Küba halkının kaderi ile ilgili idi. Bugün bunu şu sözlerle belirtmektedir: Ya hep birlikte kurtulacağız, ya da hep birlikte yok olacağız. Bu cümleyi daha önce duymuşsunuzdur. Güçlükleri yenmek, engelleri ortadan kaldırmak daima zordur, tıpkı Granma çıkartmasını izleyen günlerde olduğu gibi; ama bugün savaşçılar artık birler ve onlarla değil, milyonlarla sayılıyor. Tüm Küba bir Sierra Maestra olmuş, vatanımızın ve bütün Amerika'nın özgürlüğü, geleceği ve onuru için kesin bir savaş vermeye başlamıştır. Evet, savaşımız aynı zamanda bütün Amerika içindir, zira ülkemiz ne yazık ki yeni dünyada savaşa hazır olan tek ülkedir.
Eğer her geçen gün ekonomik bağımsızlığımızı garanti altına alacak bir tedbir düşünüyor ve onu gerçekleştiriyorsak, doğru yolda olduğumuzu söyleyebiliriz. Yok eğer hükümetçe alınan tedbirler bu ilerlemeyi durdurur veya bir adım olsun geriletirse, herşey bitmiş demektir. Bu takdirde, her ülkenin ve her sosyal anın karakteristiklere göre değişik bir şekilde az veya çok gizlenmiş bir sömürgecilik sisteminin ister istemez yeniden kucağına düşeriz.
Başlangıçta siyasi egemenlik ile bağımsızlığın beraber gittiğini söylemiştik. Kendine özgü bir ekonomisi olmayan, yabancı sermayenin istilasına uğrayan bir ülke, ergeç bağlı olduğu ülkenin vesayeti altına girmekten kurtulamaz. Ekonomik planda ona hâkim olan ülkenin çıkarlarına aykırı düşen, onlarla çelişen bir politika gütmesine, bu yoldaki iradesini kabul ettirmesine ise hiç mi hiç imkân yoktur.