Ahmet Yıldız
@sorguletios
Proleterleşmeye çalışan Küçük Burjuva
Sosyoloji 2.Sınıf
Dersim / Ankara
Ankara, 31 Aralık 2002
143 okur puanıKasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bürokrat kapitalistler, siyasi partiler aracılığıyla kitlelere demokratik seçim yapıldığına dair yanılsama aşılamaya çalışır. Fakat bu siyasi partiler, gerçekte iktidarda bulunan komprador-toprak ağası hanedanlarının araçlarından başka bir şey değildir. Filipinler'de şimdiye kadar seçimler düzenli olarak yapılmıştır ancak ABD emperyalizmi ve yerel sömürücü sınıflar, her zaman yalnızca kendi çıkarlarına boyun eğen siyasi partilere izin vermiş ve mali açıdan bürokrasiden seçebilecek pozisyonlarda bulunan adayları gözetmişlerdir.
Bu sömürücü çıkarlar sonucunda seçim sürecinde her iki tarafa da maddi destek verilir, bu şekilde hangisi kazanırsa kazansın karşı devrimin güçleri kazanmış olur ve oy verme sürecine yönlendirilen geniş halk kitleleri kaybeder. Bu sömürücüler çoğu zaman çıkarları doğrultusunda kendi tercihleri olan favori adaylarına daha fazla fon ayırırlar. Genel sonuç, gerici hükümetin enstrümanlık durumunun devam etmesi ve bürokrat kapitalistlerin yarı-sömürge, yarı-feodal düzenin korunması doğrultusunda kendi kârlarını toplamasıdır.
Hükümet fonlarının ve olanaklarının kontrolünü yürüten bir partinin, muhalefet partisine karşı büyük bir avantajı vardır. Buna ilaveten, haydutluk ve terörizme yönelik gerici silahlı kuvvetler içinde bir klik de oluşturabilirler. Tüm bunlara rağmen, görünüşte iktidarda olan böylesi bir parti, ya çoğunluk pozisyonunu koruyabilir ya da ABD emperyalizmi ve yerli sömürücü sınıfların isteği doğrultusunda gerici hükümette azınlık pozisyonuna itilebilir. Bütün bir kukla devletin ardındaki bu üstün güçlerin, seçimler için kullanılabilir fonları bulunur. Bunlar, en güçlü kitle iletişim araçlarının denetleyicileridir. Kendi politikaları ve çıkarları lehine propaganda yürütmek için ekonomik ve siyasi manipülasyonlar yapabilirler. İktidar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bürokrat kapitalistler, siyasi partiler aracılığıyla kitlelere demok- ratik seçim yapıldığına dair yanılsama aşılamaya çalışır. Fakat bu siyasi partiler, gerçekte iktidarda bulunan komprador-toprak ağası hanedanlarının araçlarından başka bir şey değildir. Filipinler'de şimdiye kadar seçimler düzenli olarak yapılmıştır ancak ABD emperyalizmi ve yerel sömürücü sınıflar, her zaman yalnızca kendi çıkarlarına boyun eğen siyasi partilere izin vermiş ve mali açıdan bürokrasiden seçebilecek pozisyonlarda bulunan adayları gözetmişlerdir
Aguinaldo hükümeti önderliğine giren karşı-devrimci spekülatörler sürüsü, ABD emperyalizminin Filipinler'de siyasi bir parti kurmasına izin verilen ilk yerli politikacı grubuydu. Onların Partido Federal'i, Filipinler'in ABD'ye katılması için kampanya yürütüyordu. Bu hain partiye üye olmak yabancıların bayrağına sadakatin bir kanıtıydı ve ABD emperyalizminin kurduğu sömürgeci bürokrasiye atanma garantisi anlamına geliyordu.
Partido Federal fazlasıyla gözden düşüp izole olduğunda, ABD emperyalistleri Partido Nacionalista'nın bürokratik yardımını aldı ve bu partiye sömürgecilik yaparken halka yurtsever sloganlar atan özel bir rol verdiler. Bu yeni hain partinin lider sınıfı, seleflerinden farklı değildi.
Partido Nacionalista, bağımsızlık iddiası ve halkın egemenlik haklarını savunur gözüken özel rolü ile uzun bir süre kukla siyasetlerin egemen olmasında oldukça etkili oldu. Ancak, II. Dünya Savaşı'ndan sonra ABD emperyalizmi, Partido Nacionalista içindeki en gerici kanattan yeni bir parti oluşturarak yarı-sömürge yarı-feodal bir toplum sınırları içinde bir tarafın diğerini kontrol edeceği iki partili bir sistemin sürdürülmesini uygun buldu.
Yüzyılın son çeyreğinde Partido Nacionalista ve Partido Liberal'in programlarında, ABD emperyalizmi, feodalizm ve bürokrat kapitalizmin meselelerime yönelik temel herhangi bir fark bulunmuyordu. Her iki tarafın da her seviyedeki takipçileri bir partiden diğerine kayabiliyordu. Bu kukla siyasi partiler, her zaman Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti ya da Coca-Cola ve Pepsi-Cola gibi birbirine benzer.
Toprak ağaları sınıfı, hiçbir zaman kendi topraklarının mülkiyetini gönüllü olarak teslim etmeyecektir. Kırsal kesimde sömürü ilişkilerinin sonlanmasına da izin vermeyecekler. Her zaman kendi çıkarları için siyasi güçlerini kullanacaklardır. Otoritelere karşı köylülerin henüz ilk direnişinde, onları bastırmak için tereddüt etmeden silahlı güç kullanırlar. Tarım Danışmanlığı Ofisi'ne ve Tarım İlişkileri Mahkemesi'ne güvenenler yalnızca aptallık etmektedir. Gerici hükümet tarafından benimsenen bütün "toprak reformu" kanunları, toprak ağaları sınıfının yararınadır ve her zaman köylülüğün kötü durumunu daha da kötüleştiren hükümleri içerir. Ordu, polis, mahkemeler ve hapishaneler onların hizmetindedir. Özel orduları yalnızca sınıf içindeki kendi iç çatışmaları için değil, özellikle büyüyen devrimci kitle hareketine saldırmak için kullanırlar. İllerdeki savaş ağaları istikrarlı şekilde artış göstermiştir.
Toprak ağaları sınıfı, barrio seviyesinden ulusal seviyeye kadar gerici hükümetin her seviyesinde doğrudan kendi temsilcilerine sahiptir. Toprak ağalarının bizzat kendileri gerici hükümetin yetkilisi konumundadır. Onların gücü gerici hükümetin her kurumuna, özellikle de devletin zor aygıtlarına dayanır. Seçim kampanyalarının büyük ve yaygın finansörleri olarak, tüm gerici siyasi partiler üzerinde belirleyici konumlardadırlar.
Gerici hükümet ne zaman tarımsal üretimi arttırmak veya ihracatı özendirmekten bahsetse, gerçekte yalnızca toprak ağaları sınıfına çıkar sağlamanın peşindedir. Toprak ağaları büyük mülk sahibi olmaya ve kırsal kesimde üretim ilişkilerini kontrol etmeye devam ettikçe, tüm yenilenen yollar, köprüler, limanlar, sulama sistemleri, nehir kontrol sistemleri ve hatta gerici hükümetin dış yardımlarla ve yüksek vergilerle inşa ettiği tarımsal destek
ABD emperyalizmi Filipinler'de nispeten güçlü olmasına rağ-men, aslında dünya ölçeğinde zayıflamaktadır. Çöküşünü daha fazla erteleyemez. Çağımız, artık emperyalizmin toptan çöküşe geçtiği ve sosyalizmin dünya çapında zafere doğru ilerlediği Marksizm- Leninizm-Mao Zedong Düşüncesi çağıdır.
ABD emperyalizmi, diğer emperyalist güçlerin felaketinden ya-rarlandığı son iki dünya savaşından farklı olarak bugün dünya çapındaki anti-emperyalist mücadeleler sayesinde kendi toplam felaketine sürüklenmiş durumdadır. ABD emperyalizminin, halkları ezmek için tüm dünyaya yayılmasıyla birlikte giderek daha fazla yerde ve daha fazla kişinin onunla mücadele ettiği, ABD emperyalizminin sert darbeler aldığı görülüyor. Halk savaşları, tüm dünyada, özellikle de Asya, Afrika ve Latin Amerika'da yayılıyor. Bu aşamada ana akım, ezilen pek çok halkın devrim yapmak için ayağa kalkması ve ABD emperyalizminin hızla çöküşe geçmesidir. Dünya savaşını başlatırlarsa, bu yalnızca kendi yıkımlarını hızlandırır. Eğer başlatmazlarsa, yine de Vietnam, Kamboçya, Laos ve diğer ülkelerin halklarına karşı yürüttükleri saldırgan savaşı kazanma şansları bulunmamaktadır. Ayrıca, ABD emperyalizminin anavatanında, beyaz ve siyah proletarya, büyük burjuvazinin saldırgan dayatmalarına karşı devrimci mücadelesini yoğunlaştırıyor. ABD emperyalizmi diğer emperyalist güçlerle ittifak kuruyor, ancak bunlar hiçbir zaman kendi durumlarını düzeltemezler. ABD emperyalizmi büyük bir canavar gibi görünse de, özünde, ölüm döşeğinde inleyen kağıttan bir kaplandır.
ABD emperyalizmi ve müttefikleri felakete doğru giderken, Çin ve Arnavutluk halkları sosyalizmi sağlamlaştırıyor ve dünya çapındaki anti-emperyalist mücadele için güçlü bir temel oluşturuyor. Uluslararası birleşik cephe, karşı-devrimci gericileri izole etmek için