Karmaya o kadar çok inanıyorum ki, ve sanırım beni ayakta tutan, sarsıldığımda dahi beni yıkmayan şey, tam olarak karmaya olan inancım. “Karma,” biri, bize bir kötülük yaptığında, canımızı acıttığında, bir yara açtığında ya da, olan bir yaramıza tuz bastığında, o kişinin, o an olmasa bile, bir gün mutlaka yaşattığı şeyi, kendisinin de, yaşayacağını bize söyler. Ki bu böyledir de, biz görmesek, duymasak da, canımızı acıtan biri, bir gün mutlaka kendi canıyla, kendi kalbiyle imtihan olur. Yani kimse, başka bir bahçeden çaldığı çiçekle, kendi bahçesinde yeni bir çiçek yetiştiremez. Çünkü bir tarafı eksik bırakmak, bir daha tam olamamaktır.
•Gülben