Gülben SOYSAL
@soysalgulben
Ne çok güldün, ağlamamak için.
O hiç hayatında Dostoyevski okumamış, o hiç hayatında kitap okumamış. Nereden bilsin ki?
“Bir gün dediklerimi değil, demek istediklerimi anlayacak bir adam çıkmayacak mı karşıma! Hava kötü dediğimde, sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu? İlle de, ben bu hayattan bıktım, türünde sözler mi etmeliyim? İşim çok dediğimde, bana sahip çıkacak bir adama ihtiyaç duyduğumu anlayacak biri… Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için, bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz, sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır!”
Bu aralar “nasılsın?” Diye sorma bana.
Çünkü biliyorum, “iyiyim” der, yine yalan söylerim sana.
•Gülben
Hayatım boyunca hiçkimseye, hiçbir şekilde zorluk çıkarmadım. Uyumlu olmak gibi bir çabam da olmadı. Çabayla olacak bir şey de değil zaten bu. Çünkü İnsan özü neyse, onu akıtır dışarıya. “Özünde bal olan, bal, özünde zehir olan ise, zehir akıtır.” Çok sonraları ne fark ettim biliyor musunuz? Zorluk çıkarmadıkça, yük olurum diye korktukça, alttan aldıkça, iyi oldukça, sustukça, göz yumdukça devriliyorsunuz. Siz, tuğlalarınızdan ev inşa ediyorum sanıyorsunuz. Ama sonra bir bakıyorsunuz ki koca bir enkaz alanına dönüşmüşsünüz. Demem o ki hakkınız gasp edildiğinde susmayın. Bir yere uyumlu hale gelmek için, parçalarınızı törpülemeyin. Yük olurum diye düşündüğünüz o yerde kalmayın. Herkesi alttan almayın. Çünkü günün sonunda altta kalan siz olursunuz. İyi olun. Ama iyiliğinizi, onu sömürmek isteyenlerden uzak tutun.
•Gülben