Gülben SOYSAL
@soysalgulben
Ne çok güldün, ağlamamak için.
“Birgün birine sarılırsam, batarım diye aşktan korktum. İnsanların üstüne dökülmemek için dertleşmedim kimseyle…”
Reklam
Nasıl oluyor da bir insanın yüreği, hem cenaze hem düğün havasında olabiliyor. Bir gün birileri ölüyor içeride, başka bir gün, başka birileri giriyor oraya. Ve inanır mısınız, biz insanlar, gelene de gidene de çabuk alışıyoruz. Hoş alışamasaydık, yaşayamazdık bunu da biliyoruz.
•Gülben
“İnsan, canı yansa da bildiğine güvenir çünkü. Bildiğimiz şey, acı çekerek sevilmekse bile, onu sürdürmek isteriz. Gelenin tanıdık yüklerini, gidenin yabancı gölgelerini taşırız.”
“Hayat, yüzeyimizi aşındırıyor. Ama derinimize dokunamıyor. Bildiğimiz sularda boğulmaya devam ediyoruz. Huylu huyundan, yaralı yarasından, kabuklu kabuğundan vazgeçmiyor.”
“Debelenmekten başka çarem yok zannediyordum. Durmaya hakkım yok sanıyordum. Halletmeye, sabretmeye “elim mahkum” diyordum. Başka türlüsü elimde değil diye üzülüyordum. “Elimde değil” dediğim her şeyi sımsıkı avuçlarımın içinde buldum. Elimden geleni yaptığıma ikna oldum. Vazgeçtim.”
Reklam