Khoda Nazdik Ast / Allah Yakındır(2007) - Ali VazirianFilm
"Geldi üzerime üç keder bir anda; yalnızlık, esaret ve sevgilinin hasreti. Yalnızlık ve esaretin çaresi var... Ama sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Güneş DoğuyorŞiir
"...Bak tam karşımızda gecenin mumu
Damla damla nasıl eriyor
Nasıl doluyor ağzına kadar uyku şarabıyla
Gözlerimin simsiyah kadehi
Senin ninnilerini dinlerken
Ve bak nasıl
Şiirlerimin beşiğine
Sen doğuyorsun, güneş doğuyor." 
Furuğ Ferruhzad
Furuğ FerruhzadİKİNCİ BÖLÜM SULU KAREdebiyat
Sulu Kar
Aateşli sözlerimle aklını çelip
Kurtarınca günahkâr ruhunu,
Kapıldığın yanılgının karanlığından
Derin ıstıraplar içinde
Ellerini savurup
Ruhuna bulaşmış lekeye lanetler ettin.
Unutkan vicdanını
Hatıralarla cezalandırmak için
Benden önce onların
Hikâyesini anlatırken
Ansızın yüzünü kapadın ellerinle;
Dehşet, utanç dolu,
Sarsılmış, çileden çıkmış hâlde
Gözyaşlarına boğuldun...
"Her insanın hatıralarında dostlarından başka kimseye anlatmadığı anlar vardır. Bir de dostlarından bile sakınıp yalnızca kendine -o da gizlice- açtığı mevzular... Son olarak, insanın kendine bile açmaktan korktuğu şeyler vardır ve her edepli insan zihninde bunlardan çokça biriktirmiştir. Hatta insan ne kadar edepliyse yükü o kadar ağırdır."
Sayfa 47
"Ağzınızdan çıkan saçmalıklardan da pek memnunsunuz, ama ne zaman küstahça laflar etseniz söylediklerinizden korkup hemen özür diliyorsunuz. Hiçbir şeyden korkmadığınızı ilan ediyorsunuz, bir yandan da gözümüze girmek için didinip duruyorsunuz. Sinirden dişlerinizi sıktığınızı söylüyorsunuz, ama aynı zamanda bizi güldürmek için espriler yapıyorsunuz. Bu sivri şakalarınızın komik olmadığını biliyorsunuz, lakin belli ki edebi değerinden oldukça memnunsunuz. Belki gerçekten acı çektiniz, ama kendi cefanıza bile hiç saygı duymuyorsunuz. İçtensiniz ama hayâsızsınız, ufacık bir kibir uğruna tüm içtenliğinizi alenen ortaya saçıp kepaze oluyorsunuz... Gerçekten bir şey söylemek istiyorsunuz, ama korkudan cümlenizin sonunu saklıyorsunuz. Çünkü söylemeye cesaretiniz yok, anca korkakça arsızlanıyorsunuz. Bilincinizle övünüyor, ama temelinden tereddüt ediyorsunuz. Çünkü aklınız çalışsa da kalbiniz ahlaksızlıktan kararmış; oysa saf bir kalp olmadan eksiksiz, gerçek bilinç olmaz. Ayrıca o yılışıklığınız, ısrarcı hâliniz, yüz ekşitmeleriniz yok mu! Yalan, yalan, hepsi yalan!"
Sayfa 46