“Ben yaşıyor muyum? Yaşamıyorum, geciktikçe geciken bir çözüm bekliyorum.
…
Hiçbir şey yapamıyorum, hiçbir şeye başlayamıyorum, hiçbir şeyi değiştiremiyorum, kendimi tutuyorum, İngiliz’in ailesi, yazmak, okumak gibi eğlenceler uydurarak bekliyorum, ama bunların hepsi birer aldatmaca, hepsi de birer morfin.”
“Acılarının kaynağı olan şeyin manevi sevincinin kaynağı olduğunu, ayıpladığı, kınadığı ve nefret ettiği zamanlarda çözümlenemez görünen şeyin, bağışladığında ve sevdiğinde basit ve açık bir şey olduğunu hissetmişti birden.”