Ben, iyi insanları severim.
Kalpten konuşan, gözleriyle gülümseyen o spontan ruhları…
Yalan bilmeyen, kollarında hafiflik taşıyan, karşılık beklemeyenleri.
İçlerinden geldiği gibi dans eden,
kahkahalarıyla göğü titreten,
ve varlıklarıyla sevgisiz sabahların çirkinliğini unutturanları.
Onlar hatırlatır ki, iyilik saf bir saflık değil;
cesaretin en zarif hâlidir.
“Nezaket, çoğunun küçümsediği bir güçtür.”
Jacques Weber