Doğu'dan Uzakta bir gece gelen bir telefonda çocukluk arkadaşının çok rahatsız olduğunu ve her an ölebileceğini öğrenen başkarakterimiz Adam'la açılıyor. Sonrasında Fransa'dan Lübnan'a bir yolculuk başlıyor. Doğduğu büyüdüğü topraklara gelen Adam için, artık hiçbir şey eskisi gibi değildir, değişmiştir. Romanda Lübnan ismi hiç geçmiyor ama bunu şehir isimlerinden ve anlatılan tarihten anlayabiliyoruz.
Ölüm döşeğindeki Murat'ı görmek için o kadar yol gelen Adam, ona yetişemez ve arkadaşını son bir kez görmez. Hemen geri dönmek istese de, sonradan planını değiştirerek geçmişi ile yüzleşmeye karar verir.
Adam Lübnan'da bulunduğu on yedi gün boyunca her şeyi günlüğüne yazar. Anıları, arkadaşlarına yazdığı mektuplar bunda yer alır ve biz her şey bittikten sonra bu on yedi günü öğreniriz.
Adam, kitabı boyunca Orta Doğu'yu sorguluyor. Kalanlar ve gidenler, Avrupa'nın ikiyüzlülüğü, aşk, sevgi, dostluk tüm bunlara dair sorgulamaları yer alıyor. Ancak hiç sıkılmıyorsunuz çok akıcı bir şekilde yapıyor bunu 
Amin Maalouf Sadece eleştirim kitabın sonu çok aceleye gelmiş gibi hissettim. Okuyacaklar için üstü kapalı bir şekilde söylemek gerekirse bu kadar büyük bir anın, olayın bu kadar hızlı geçilmemesi gerekiyordu bence. Ama yine de spontan olarak başladığım kitaptan keyif aldım. Mutlaka tavsiye ederim..
Jack Kerouac’ın metinlerinde bir hareketlilik var. Bu “yolda” olmakla ilgili değil, spontan düzyazı adını verdiği anlatımıyla ilgili. Bilinç akışında olduğu gibi birçok düşünce, durum iç içe geçiyor ancak daha dinamik, daha süssüz ve daha gerçekçi. Düşüncelerini düzenlenmeden olduğu gibi kağıda dökmesi yer yer okurun ritme uymasını zorlaştırıyor tabii, ancak o haraketlilik konunun duygusal ağırlığını da hafifletiyor. Ki bunu düşüp duruyorum kaç gündür; kardeş ölümü nasıl anlatılır? Yas ve öfke… fazla klişe. Kerouac, çocuk yaşta ölen abisinin ölümünü anlattığı Gerard’ı Düşlerken’de orijinal bir anlatım yakalamayı başarmış bence.
Ti Jean’ın yani çocuk Kerouac’ın bu ölümü karşılama biçimi ilginç. Burada bir parantez açayım “Ti Jean” küçük Jean anlamına geliyor ve Kerouac’ın alesi tarafından kullanılan takma adı. Bu kitapta da alter egosu Jack Duluoz anlatıcı. Hikayenin gerçeklikle ilişkisi olmasaydı, çocukların ölümle başa çıkmasına inancın ekseninde farklı bir bakış sunmuş derdim. Ne var ki bu hikaye gerçek, Kerouac’ın yazını zaten otobiyografik, zamanla Budizm’e yöneldiğini de biliyoruz. Katoliklik de sağlam bağları var. Bu inançların hayatında bu kadar etkili olmasının bu kayıpla bir ilişkisi var gibi. Gerard’ı bazen bir aziz gibi anlatıyor, bir çocuğun abisini yüceleştirmesi…Melankolinin ağırlığıyla ezilir miyim tedirginliğiyle başlamıştım bu kitaba, kafamı kurcalayan farklı meselelerin keyfiyle bitirdim. Hikaye dönemi de yansıtıyor; toplumsal yapıyı, işçi sınıfını, dini atmosferi… Sadece zihnim Gerard ile fazla meşgul ve Ti Jean’ın yaşananları yorumlama biçimiyle…
“Kelimeler yapamaz, okurlar sıkılırlar-
Çünkü onların başlarına gelmiyordur-“
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşanmamış tüm ihtimallere…1000Kitap
Puan vermedi·296 syf.··
Beğendi
·2025 20. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 08 Kasım 2025 00:17
Son zamanlarda okumak için çok heveslendiğim bir kitap olmanın yanında beklentimin de yüksek olduğu bir kitaptı lakin beklentim zannettiğimden de fazlaymış ki son sayfada eee bitti mi dedim o yüzden spontan karşımıza çıkan ve şansımıza güzel olan kitaplar>>>bütün kitaplar ;)
Alıntı izni olmadığı için içindeki mücevherleri paylaşamamış olmak üzücü
Ama herşeye rağmen umutsuzluğa düştüğümüz bir zaman diliminde elimizden tutup, içimize umut tohumları ekebilir.
Hoşçakal Gece Yarısı Kütüphanesi
Puan vermedi·81 syf.··
Beğendi
·2025 40. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 23 Temmuz 2025 15:03
Spontan oxuduğum kitablar siləsidən "İntihar"...
Çox qəribə havası var kitabın ...siz səbirsizliklə kitab necə sonlanacaq hissinə qapılmırsız çünki hər şey sizə elə o ilk səhifələrdən aydın olur və biz bu kitabda intiharın incəliklərinə enirik.Bu kitab vasitəsiylə ona yeni bir ad veririk"bilinməzlik" hansı ki bizim cəmiyyətdə bu ad verilmir intihara.Sən intihar edirsənsə ya sən zəif insansan ..ya da bəzi insanlar düşünür ki sən güclüsən ki bunu bacarırsan axı candan şirin heç nə yoxdur həyatda..Bilinməzlik hissi isə artıq yeni termindir ..çünki bəzən də ölümdən sonrakı həyat ..həyatın özündən belə maraqlı gəlir.Kitabın ən çox xoşladığım tərəflərindən biri də bir insanın yaşamının bu qədər detallı qeydə alınmasıdır -yazıçı intihar edən şəxsi həyatın bütün anlarında mədh edib ən gözə batan xüsusiyyətdən ta ki kimsə o tək başına rəqs edərkən ona baxanda utanması kimi-daha detallı bir özəllik ..və bunlar daha çox məna qazanır ki oxucu başa düşür ki bütün bunlar xəyal məhsulu yox elə həyatın özündəndir yəni bu şəxs yazıçının dostu məncə isə crush-udu)yer yer fəlsəfi düşüncələrə də rast gəlirik-bəzənsə özümüzü tapırıq bu əsərdə oxuyarkən həzz aldım..mütləq oxunmalıdır deməzdim amma biraz da fərqli bir tərzdə kitab oxumaq istəyənlər üçün yaxşı seçimdir-)
Mən istərdim ki, bu yol uzansın, uzansın.
Sözə necə başlayım, haradan başlayım bilmirəm. Dahi İlyas bəyə çox sözüm var, çox..
Hər dəfə şərhlərimin təxmini beynimdə bir ardıcıllığı olur, bu dəfə spontan gəlmişəm, izin verin başlayım.
Əsərlə aramda elə bir bağ yaranmışdı ki, oxuduğum müddət ərzində yuxularımda görürdüm. Hətta yuxumda əsərin dəyişmiş formasını təsvir edirdim. Sanki ruhum əsərin reallıqlarından qaçır, özünə yuxuda təskinlik verirdi. Mən əsərə, bəzi obrazlara, hətta yazıçıya bir az küskünəm.. Siz buna uşaqlıq deyin, bəlkə də dəlilik. Mən bu qədər fədakarlığa qarşıyam, axı niyə?
Əsər Nuriyyə adlı gənc qızın dilindən biz oxuculara çatdırılır. Nuriyyədə digər bütün obrazlarda görmədiyim ən bariz özəllik sevgi dolu olmasıydı. Axı bir insan necə bu qədər qəlbən səmimi, daim hüsnü zənn içində, fədakar, kinsiz, yalansız ola bilər? Ki zatən ola bilməz, bu sadəcə bir obrazdır. Oyanaq, zəhmət olmasa.
Nuriyyə aktrisadır və təyini ilə Bakıdan Güney Qışlağa gəlir. Onun gəlişiylə rayonun abu-havası dəyişir. Nuriyyə həmin ərazilərə mədəniyyət gətirir, insanlara yeni biliklər öyrədir, onları kitab oxumağa alışdırır. Ələlxüsus həmin dövrdə rayon yerlərində aktyorluğun pis bir sahə olmadığını xalqa gözəlliklə göstərir. Bu günlərdə yeni bir cümləni təfəkkür etməyə çalışıram, sizlərlə də bölüşüm; “Gözəl davranışı gözəl şəkildə etmək”. Bax, Nuriyyənin etdiyi də budur, insanlara mədəniyyəti gətirərkən bunu gözəlliklə edir. Əlbət çoxlu davranış vardır ki, həmin davranışlar gözəldir, bunları bəs gözəl şəkildə edirikmi?
İlyas Efendiyev ikili dialoqlarla obrazların daxili aləmlərini gözəl şəkildə üzə çıxarır, əsərdə polifonizmdən də istifadə olunub. Yazıçı heç kimi “doğru” ya da “səhv” kimi təqdim etmir – hər kəsin öz haqlı olduğu bir tərəf var. Bu isə oxucuya “öz doğrusunu” axtarmağa imkan verir. Digər məqam isə hadisələr
İlyas Efendiyev ikili dialoqlarla obrazların daxili aləmlərini gözəl şəkildə üzə çıxarır, əsərdə polifonizmdən də istifadə olunub. Yazıçı heç kimi “doğru” ya da “səhv” kimi təqdim etmir – hər kəsin öz haqlı olduğu bir tərəf var. Bu isə oxucuya “öz doğrusunu” axtarmağa imkan verir. Digər məqam isə hadisələrMartin Eden Psikodramatik AnalizEdebiyat
Martin Eden, romanın başında denizcilik dönemlerinde somatik, psişik ve sosyal rolleri arasında uyumlu bir hayat süren biriydi. Ancak Ruth ile tanışması ve ona âşık olmasıyla birlikte kendisine transandantal bir rolden bakmaya başladı. Gördüğü kişiden memnun kalmadı, hatta adeta dehşete düştü. Ruth’a olan aşkı metaforikti; aslında Ruth’un yaşamı aracılığıyla kendi yaşamına bakıyor ve olmak istediği kişiyi görüyordu. Bu nedenle, kendini o noktaya ulaştırmak için yoğun bir çaba sarf etti.
Bu çaba, kitap okumaya ve “bilmek” eylemine saplantı derecesinde yönelmesine neden oldu. Bildikçe, kendini görmek istediği yere yaklaşacağını düşünüyordu. Ancak sürekli "bilen" rolünde takılı kalması, diğer rolleri oynayamamasına yol açtı. Açlığını fark etmiyor, uykuyu istemiyordu. Ruth ile tanışmadan önceki sosyal atomundan uzaklaşmıştı. Bilen rolüyle değerli ve kıymetli olacağını sanıyordu fakat büyük bir hayal kırıklığına uğradı. Çünkü içinde bulunduğu toplum, kültürel konservelerle doluydu. Toplumun standartlarına uymayan Martin Eden, içinde yer almak istediği sosyal atom tarafından kabul edilmedi.
Martin spontan ve yaratıcı biriydi. Bu özellikleri sayesinde bir süre sonra yaratıcı gücünü kullanarak yazmaya başladı. Oto-telesi güçlüydü; kendine inanıyor, yazdıklarının önemli olduğunu biliyordu. Ancak toplum onu anlamakta gecikti. Romanda sık sık aşkı için bunları yaptığını ifade etse de, bu çaba Ruth için değildi. Ruth’la birleşebilmek için yapması gereken tek şey, bir iş bulup düzenli maaş almaktı. Aslında ona âşık değildi, bunu sonraları kendisi de anladı.
Anda, kendisiyle ilgili sevip değer vereceği bir yön bulamadığı için, hep geleceğe odaklandı. Değerli ve anlamlı biri olmayı yazarlıkta aradı. Onu değerli görmesini istediği kişiler tarafından anlamlı biri olarak kabul edilmek