“İçimde sabırlı bir sessizlik var; neye dokunsam acele etmiyor, neyi beklesem er geç geliyor.
Kırıklarım bile yerini bulmuş sanki; hepsi ayrı ayrı parlıyor içimde.
O yüzden telaşım yok, tasam yok…
Her şey tam da olması gerektiği yerde;
ben tam da olmam gerektiğim gibiyim.”
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı,gene aynı şekilde,fakat her şeyden habersiz,yaşayıp gidecektim.Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu,benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.