Susanda ən yaxşı "unutmaq" susar
Bir nəhəng, yaşılgöz, vəhşi darıxmaq
Səni otağının küncünə qısar
Bəlkə, xəstəlikdi darıxmaq hissi
Bu böyük ağrıyla yaşamaq yox e,
Vallah, ölmək pisdi... ölmək də pisdi...
Köhnə məktubları açıb baxarsan
Gəlib kirpiyinə duzlu göz yaşın
Özünü məktuba atar beləcə
Onun hədiyyəsi - gümüş boyunbağı
Səni darıxmaqdan asar beləcə
İçinə daş alıb susar sol yanın
Baxıb əllərinə donub qalarsan:
"İlahi, bəs onun əlləri hanı?"
Baxarsan rəsminə: "Əcəb yaşlanıb
Özünə baxmır heç, kökəlib bir az
Deyəsən, xəstədir lənətəgəlmiş
İnşallah bu ilə salamat çıxmaz"
Sonra eşidərsən qohum-tanışdan
Deyərlər "keçmişin" yaman xəstədi.
Sən də deyinərsən dodaqaltında
"Məni başa düşdük, it zülmü verdin
Ay Allah, bəs ondan sən nə istədin?!"
Ovcunda qırışar xatirələrin
İndi dözə bilsən, döz əllərinə
Təsəlli verərsən öz əllərinə: