şimdi sadece seni düşlüyorum.
seni ve bizi.
asla geri gelmeyecek o anları.
ne tuhaf değil mi?
sadece bir kaç ay önce ellerin, ellerimle bir bütün olmuşken;
şimdi can yakıcı sensizlik sarıyor ellerimi.
ne kadar zor biliyor musun bu kadar yakınken uzak olmak?
seni severken sevmemek, ne kadar zor biliyor musun?
bilmiyorsun.
sen hiçbir zaman bilmedin ki.
bir tilkiden farksız olan beynin benim için hep saftı.
kalbinden hiç bahsetmiyorum.
çünkü ben içeri girmeyi bırak, yaklaşamadım bile.
gözlerin, gözlerime bakarken bile hiç görmedin beni.
bedenlerimiz bir bütünken bile sevmedin beni.
şimdi bu yazdıklarım da, bir kaç satırdan fazlası değil senin için.
"saçmalık" dedin değil mi?
doğru, hepsi birer saçmalık.
ve keşke benim sana olan duygularımda birer saçmalıktan ibaret olsaydı.
-chaerin
düşünmek, bu dünyada en acı veren intihar biçimidir.
net bir süresi, net bir sonu yoktur.
kimi zaman saatlerce kimi zamansa günlerce sürer..
öyle ki aylara dağıldığı bile olur.
ama hep sakat bırakır.
yok etmez daha çok yok olmanı ister.