xssp

xssp
@ssenap
Seni hɑyɑllerine ulɑştırɑcɑk en önemli şey, cesɑretindir.
Sen muhteşem bir kitapsın...
''Nen var Zeze?” ”Hiç. Şarkı söylüyordum.” ”Şarkı mı söylüyordun?” ”Evet.” ”Öyleyse ben sağır olmalıyım. İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Acı bu çocuğun kemiklerine işlemişti artık.
Noel sabahından beri onu hiç böyle üzgün görmemiştim. Kendisi için bi şey yapmalıyım. Şarkı söylesem nasıl olurdu acaba? Evet, alçak sesle şarkı söyleyebilirdim, kuşkusuz yalnızlığında onu biraz avuturdu bu. Bildiğim bütün şarkıları kafamdan geçirirken, Seu Ariovaldo' dan öğrendiğim şarkıyı anımsadım: Tango; becerebildiğim en güzel şarkılardan biriydi Tango. Hafiften söylemeye başladım: Çırılçıplak bir kadın isterdim, Çırılçıplak isterdim onu... Gece ay ışığında Bir kadın bedeni isterdim... "Zezé!" "Evet baba?" Aceleyle yerimden fırladım. Babam Tango' yu cok sevmiş olmalıydı ve gelip yakınında söylememi istiyordu heralde. "Ne söylüyorsun?" Baştan başladım. "Çırılçıplak bir kadın isterdim..." "Bunu sana kim öğretti?" Gözlerinde delirmiş gibi bulanık bir parıltı vardı. "Seu Ariovaldo öğretti." "Sokakta onunla gezmenin istemediğimi daha önce de söyledim sana." Oysa hiç söylememişti. Şarkıcı yardımcılığı yaptığımdan haberi olduğunu bile sanmıyorum. "Baştan şöyle bu şarkıyı." "Çok moda olan bir tango," dedim ve yeniledim. "Çırılçıplak bir kadın isterdim..." Yanağıma bir tokat indi. "Bir daha söyle!" "Çırılçıplak bir kadın isterdim..." Bir tokat daha, bir daha. Elimde olamadan gözlerimden yaşlar fışkırmıştı. "Hadi şarkıya devam et!" "Çırılçıplak bir kadın isterdim..." Dudaklarımı neredeyse oynatamıyordum, sendeliyordum. Tokat yağmuru altında gözlerim açılıyor, kapanıyordu. Susmak ya da şarkıya devam etmek konusunda kararsızdım... Ama, o acı arasında bir tek şeye karar vermiştim: Yiyeceğim son dayak olacaktı bu, son dayak. Ölmek dağa iyiydi...
Sayfa 137 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Cahilliğin Afganistan'ı hiç acımadan ele geçirdiği bir savaş hikayesi...
Vatanımızın adı bundan böyle Afganistan İslam Emirligi'dir. Bunlar da bizim koyduğumuz sizin uyacağınız yasalar: Bütün vatandaşlar günde beş vakit namaz kılacaktır. Namaz vakti başka bir iş yaparken yakalanan kırbaçlanacaktır. Şarkı söylemek yasaktır. Dans etmek yasaktır. Kitap yazmak, film izlemek, resim yapmak yasaktır. Kadınların dikkatine: Evinizden dışarıya çıkmayacaksınız. Kadınların sokaklarda amaçsızca dolaşması caiz değildir. Dışarıya çıkarsanız yanınızda mutlaka bir mahrem erkek akrabanız bulunacak. Sokakta tek başına yakalanan kadın dövülecek ve eve gönderilecektir. Makyaj malzemeleri yasaktır. Mücevher yasaktır. Çekici, gösterişli giysiler giymeyeceksiniz...
Sayfa 285·Kitabı okudu