Serhat
@sserhatt82
Henüz vakit varken gülüm...
Şu anda okuduğu kitaplar
22 Şubat 2018
İstanbul
Ahmed abime;
Mektubuma yeni başlamış gibi görünüyorum değil mi abi, ilk hitap edişimmiş, ilk cümleye başlayışımmış gibi. Yok ama. Sana mektup yazmayı dördüncü deneyişimdir bu. Sen nasıl yazıyordun ki acaba, canından çok sevdiğin Leylin'e? Hiç düzeltmeden içinden geldiği gibi mi, yoksa törpüleyerek mi? Ah, evet. Okudum onları. Leylâ ablama yazdıklarını. Affet, girdim özeline. Şahit oldum nasıl sevdiğine, fedakarlıklarına, acılarına, hayatına abi. Okuyamadım ama hepsini, mektupların varmış hani; alıcısını bulamayan. Hah işte, onları okuyamadım ben. Ah be, keşke görseydim, okuyabilseydim hepsini. Sövme bana, Leylâ ablamın cevaplarını merak etmedim mi sanıyorsun? Sadece mektuplarını da değil, senin elinden çıkan her şeyi okuyabilseydim keşke. İster miydin ki senin şairliğini böylesine seven bir insan olsun? Senin Leylâ ablamı sevdiğin gibi olamaz belki –belki?!- ama biz de severiz be abi. Seninkinin yanında esamesi okunamayacak olsa da ben de değer verebilirim nihayetinde. Hem de senin gibi görüp tanıyarak, konuşarak da değil. Bak, hiç tanımadan, sadece okuduklarını bilerek hem de. Bu konuda kendimi senden üstte sayabilir miyim? Hayır mı? Öyle olsun.
İlk okuyuşum seni. Ne ayıp değil mi ama?! Oysaki sen herkesin -kızma ama evet, herkesin- okuması gereken birisin. Hem de okurken de "bu nasıl aşktır?", "bunu diyebilmek yürek gerektirir", "nasıl bir adamın mektuplarını okuyorum ben" ve "bunların yazıldığı kadın nasıl biri ola ki?" diye sorgulayacağı biri de, aynı zamanda. Aşk, sevgi diyorum ama abi, aşk mıdır seninki? Değildir bence. Hem zaten bizim zamanda aşk ayağa düştü, seninki öyle adlandırılsa seni aşağılamış oluruz. Bambaşka bir şey seninkisi.
Yeni paragrafa geçiş yaptım. Çünkü o arada bir sürü kelime karalandı abi. Ne olduğunu bulmaya,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ben aynada insanın kendini görebileceğine inanmıyorum. Biz aynada insanların bizi nasıl gördüğünü görüyoruz."
İsmet Özel
İsmet Özel
Brezilyadaki en zengin kişilerden olan Thane Chiquinho Scarpa, milyon dolar değerindeki Bentley marka arabasını, öldükten sonra da kullanabilmek için toprağa gömeceğini duyurarak büyük tepki topladı. Bir anda medya odağı oldu ve pek çok olumsuz eleştriler aldı. Bu kadar değerli bir arabayı ziyan etmek yerine birilerine bağışlayabilirdi. Gerçeklerden ne kadar uzaktı.
Chiquinho yine de seremoniyi başlattı. Fakat beklenmedik bir şey yapacaktı. Aracı çukura indirmeden hemen önce durdurdu ve Arabayı gömmeyeceğini ve neden böyle bir işe giriştiğini açıkladı. Organ bağışına dair bilinçlendirme yapmak istiyordu.
"İnsanlar beni çok değerli bir şeyi ziyan etmekle suçluyordu. Fakat hala insanların çoğu benim arabamdan çok daha değerli şeyleri toprağa gömüyorlar. Kalplerini, akciğerlerini, karaciğerlerini, gözlerini, böbreklerini. O kadar çok insan bu organların bağışlanmasını bekliyor ki. Fakat siz sağlıklı organlarınızı toprağa gömüyorsunuz.
Madem ki öyle, bizi kınama, gel bir çayımızı iç.
