O kadar çok karakter ve olay döngüsü vardı ki takip etmekte zorlandım, kendi adıma yazarla tanışmak için yanlış bir kitap seçmişim.
Kitaba adını veren Kurtar Halkımı Musa bölümünü bile anlamadım ki buna da üzüldüm.
Fatih Gezer hayranı bir okur olarak,heyecanla aldığım kitapta maalesef hüsrana uğradım.Okurken o kadar zorlandım ve sıkıldım ki tam bir hayal kırıklığı yaşadım.
Üzgünüm.
Dad Demirtaş'ın son kitabı,tamamı öykülerden oluşuyor.Öyküleri keyifli ve anlamlı,ters köşe yaptığı öyküler var ki sanırım en çok onları sevdim ben.Beni unutma-Uçurum sanırım en sevdiklerim oldu.Teşekkür yazısında "Siz beni burada tuttukça ben yazmaya devam edeceğim." demiş çıkarda yazmazsa diye bir an düşündüm.Sayın Selahattin Demirtaş yazsın ben zevkle ve keyifle okurum.
kitabı arkadaş tavsiyesi ile edinip okumaya başladım ki Kasiyer'i okuyup çok beğendiğimden zaten kitaptan ümitliydim.Bu kadar sevimli görünen bir kitaptan nasıl böyle bir trajedi çıktı gerçekten anlamadım,fazlasıyla hüzünlüyüm.
bir şekilde birbirinin hayatına dokunmuş insanların hem hüzünlü hemde iç ısıtan öykülerinin barındığı kitapta yazar önce gözlerinizi yaşartıp sonrasında yüzünüze tebessüm yerleştriyor.
karşılaşmamız tesadüf olamaz...