Seda Ayık

Devletin özel çıkarları uğruna korunan balık ve ekmeklerine bakan soylular var olan her şeyin değişmeden var olmaya devam edeceğini düşünüyorlardı..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bugünler….
O günler en iyisiydi ya da en kötüsüydü akıl çağıydı ve aptallık çağıydı, inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı, ışık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi, umut baharıydı ve umutsuzluk kışıydı; yaşayabilmek için her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için hiçbir şey yoktu, hepimiz doğrudan cennete gidiyorduk hepimiz doğrudan cehenneme gidiyorduk.
Beni anlamaması ya da benim onun gibi düşünmemi istemesi kuşkusuz içimi sıktı. Ama ses çıkarmadım, çıkaramadım. Sanki dilimi yutmuş gibi oluyordum.
Sayfa 239·Kitabı okuyor
Hafif yaşamak istiyorum. Bir yerde kalıcı olma isteği yoktu içimde.
Sayfa 238·Kitabı okuyor
‘’İçindeki bencillik sana kendin dışında başka hiç kimseyi düşündürmüyor. Ama hayatın gerçekleri bambaşka... Merhamet duymamız gereken çok insan var bu dünyada”.
Sayfa 228·Kitabı okuyor