Seher
@ssseherrr
@mutenaseylerr
Öğretmen
Adana
1173 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Fidan... Hem darağacında asıldıktan sonra cansız bedenlerin duruşu hem de üç gencin ölümünü tarif için en iyi tabir...
"Kuşkusuz suçlu idiler, ama ölüm cezasını gerektirecek kadar değil." Bazı hukukçularca suç ile ceza arasında akıl almaz oransızlık taşıyan bir karar, idam kararı...
Deniz, Hüseyin ve Yusuf'un tutuklanmaları, hücrede geçirdikleri süreler, işkenceler, ailelerine yazdıkları son mektupla birlikte idamla sonuçlanan ölümleri..
Kitabı okurken sonu bildiğim halde "keşke"nin verdiği bir hüzün nasıl ağrıtıyorsa kalbi öyle okuyarak ilerledim ve etkilendim. Kaldıkları hücre şöyle anlatılıyor: "Hücrede serbest olan tek şey soluk almaktı. Oksijenleri azalmış bir akvaryumdaki balıklar gibi olsa da..."
Deniz Gezmiş, onurlu ve dik yaşamak iz bırakır hayatta diyor ve öyle de oluyor.
Babalarının bile "Eğer memleket düzelecekse idam edilsinler. Vatan sağ olsun." dediği üç gencin 12 Mart döneminde tutuklanma, yargılanma ve asılmalarına giden sürecini anlatıyor Nihat Behram. Kitabın sonunda ise hukuk ve bilim insanlarına dava sonuçlarına ilişkin yönelttiği sorular ve onların yanıtlarına yer vermiş.
Kitabı okuduktan sonra farklı belgesellerle de destekledim. Tavsiye ediyorum. İncelemeyi Deniz Gezmiş'in sürekli okuduğu şiirden bir bölümle bitiyorum.
Delikanlım!
Sen ki, ya bir köşe başında
Kan sızarak başından gebereceksin
Ya da bir darağacında can vereceksin.
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ölümü senden mi öğrenecektim
Soluğu canımdan çekilen kadınım"
Eşinin ölümünden sonra gözleri her yerde onu arayan bir adam.. Nereye baksa her yerde ondan bir güzellik görüyor. Güzelliğin geçici olmadığını ben senden öğrendim diye sesleniyor eşine. Mezarının başından ayrılmıyor, çünkü onu çok özlüyor, hatta evdeki eşyalar bile Hatice'yi özlüyor. Bu özlem ancak eşinin bedeni çürümeden ölüp ona kavuşunca son bulacak...
Şiirleri okurken ölüm karşısındaki çaresizliği hissettim. Ama güzelliğin, sevginin ölümle, ayrılıkla yok olmayacağını hatırlatıyor bize Şükrü Erbaş. Asıl ölüm unutma ile olur.
"Unutma ölürüm, unutma ölürsün"
"Bizimki gibi hikâyelerin hep mutlu sona bağlanması beklenir."
Bazı aşklar, bazı özlemler, bazı vedalar hiç bitmez. Ayrılık sonrasında bile hayatındaki değişiklikleri hâlâ ona anlatmak istersin, O bu kitapta OSMAN.
"Senden ayrılmaktan bıktım Osman."
Mektupları okurken kendinizi de ayrılık acısı çekiyor bulabilirsiniz. Hatta bazıları "kendini" okuyor hissedebilir. Çünkü çoğumuzun bir Osman'ı olmuştur.
Kitabın dili o kadar doğal ki sanki mektupları okuyor değil, hikayeyi dinliyorum gibi hissettim. Keyifle okudum ve tavsiye ederim.
Son olarak "Gülmeyi ihmal etme, sağlığına özen göster, soranlara selam söyle. Başka bir hayatta görüşmek üzere. Astalavista Osman."