Tek bir kanat çırpışıyla derinlerden alınıp,isteklerinin gerçekleştiği ışıltılı bir dünyaya taşınmıştı:Kanı hala çılgınca bir hızla akıyordu,bir an gözlerini kapamak zorunda kalmıştı.
“Önce annem,ailem,ilkokul öğretmenim,komşular,okuduğum kitaplar,üniversitem,iş hayatım..Her şey bugüne kadar üzerime bir çizik atmış.Bense en az kendimi dinlemişim.Ben olmamanın dışında herşey olmuşum.”
“Bir külçe altın düşün.Bu senin özün olsun.Sonra çevren ,okudukların ,öğretmenlerin...
Külçenin üzerine çalı çırpı koy, kum dök, toprak at, iyice üstünü kapat.Seni mecazi de olsa yarattık.Şimdi altını nasıl bulacaksın?Senin de kendini bulman hemen hemen böyle bir süreç.Hepimizin hamuru aynı, sadece farklı pişiyoruz o kadar.Kaderimiz de nasıl piştiğimiz aslında.”