"Hyunjin!"
"Hoşçakal. Jeongin'im lütfen beni unutma.."
"Hyunjin ne yaptın sen!" dediğim zaman sesim ağlamaktan zor çıkıyordu. "Hyunjin beni yalnız bıraktın"
"Seni seviyorum hatta kimsenin sevemeyeceği kadar" derken ağzından kanlar boşaldı. İkimizin gözyaşları artık akmaya yeltenmiyordu bile. Hyunjin dizlerinin üstüne öylece çöktü. Elim ayağım dolanmıştı. Çığlıklarım kesilmiyordu. "Hyunjiiiin!"
Sonrasında suda kaybolan bir beden, dehşet verici çığlığım, içimde hissettiğim acı boşluk, hunharca boşalan gözyaşı. Hyunjin'in hayır, Hyunjin'imin kanlı vücuduna yaklaştım gözyaşları beni güçsüzleştirirken ilacın etkisi beni bitiriyordu. Burada ikimizin sonu olduğunu biliyordum.
"Hoşçakal... sevgilim..."