Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Titrek sözlerim var bu sıralar, dudaklarım arasından sızan duman gibi titrek. Yavaş ve her sokak sonunda sekteye uğrayan adımlarım, kan kusarcasına kustuğum saatlerim var. Uykunun gözüme uğramadığı geceler yalnızca tavanı izleyişlerim ve daha bir çoğu. Tamamını anlat desen bana, anlatamam. Dilim dönmez, sesim çıkmaz. Biraz mazur gör beni. Kafam fazlasıyla dağınık ve toparlayamıyorum. Ne başından ne ortasından ne de sonundan tutunabiliyorum hayata. Bir oraya bir buraya savrulup gidiyormuşum, onların tabiri ile.
Bir demlik çay var ocakta. Ocağın yanında bir çerçeve. Kırsan kırıkları tenini keser, kırmasan her gözüne iliştiğinde ruhun kesilir. Bir tabir vardır annemin sürekli dile getirdiği 'iki ucu boklu değnek' hah, aynen öyle bir durum işte. Sen bilirsin annem bu durumları, ben bu avuçlarım arasındaki ipi ne yapacağım? Tenim kesildi kesilecek. Bırak deme, bırakamam. Bırakırsam biter bu savaş. Söyle anne, ben bu ipi nereye ve nasıl..?