Herkese merhabalar canlarımm harika bir kitap önerisiyle geldimm uzun zamandır okuyamıyorum kitap (yks var her like bir başarılar mesajı ahahah)
Neysem kitap hayran kurguları yazan april ile oyuncu marcus arasında geçiyor aynı zamanda marcusta hayran kurguları yazıyor olaylar gelişiyor işte okuyun canımmm beğendiğim kısımlara gelirsek seni olduğun gibi sevecek biriileri var ve olacak bu fikrin verilmesi çok özeldi birbirlerine zayıflıklarını, kırgınlıklarını acık bir sekilde okumak çok güzeldi.küstükleri kısımda barıstıkları bölüm çok güzeldi sırıtıyordum ahahah bri de kaayyın üzgün olduğunda ne yapıyorsun sorusuna cevabı (müdevasız lavinia stan) seninle konuşuyorum demesiiii...... bayıldımmm her kitapta bende bir sey yapmaya özeniyorum bakalım bir hayran kurguları deneyebilirim ahahh
Kitapla kalın sağlıkla kalın öpüldünüzzz
Oynatmaya az kaldı doktorum nerde. İşte böyle bir şey okudum. Yorumlardan, aldığım duyumlardan tanımadan okumadan sevdiğim Brandon Sanderson 'u ilk okuyuşum ve modum malumunuz. Bu nasıl bir zekadır, nasıl bir akıl oyunudur hayran kalarak okudum.
Kısacık 86 sayfalık ama aklınızı oynatabilecek bir kitap. Kahramanımız Stephen Leeds' in iyi mi kötü mü olduğuna karar veremediğim bir zihinsel rahatsızlığı var. Halüsinasyonlar görüyor, onların kişiliklerini geliştiriyor, her birini yetenek ve bilgiyle donatıyor, dahası kimisi kabul ediyor kimisi halüsinasyon olduğunu kabul etmiyor ve birbirlerinden haberdarlar. (üstelik benden akıllıkar) Konu olaraksa insanlık tarihini kökten değiştirebilecek bir icadın, özel bir fotoğraf makinesinin ve bu makineyi yapan mucidin peşindeler. Monica, Leeds ve halüsinasyonları bilgi ve dedektiflik yetenekleriyle harika bir maceraya sürüklüyorlar...
- Onlar benim halüsinasyonlarım. Fakat Stan daha özel bir şey. Onu sadece Tobias duyabiliyor. Tobias şizofren.
-"Senin halüsinasyonunun..." -Evet?
-"Senin halüsinasyonunun halüsinasyonları var..." (işte burada benim beyin yandı)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Reklam
Yaşadığım gerilim inanılmazdı. Maraton koşmuş gibiyim resmen. Detaylı anlatım sayesinde gerilim iki katına çıkıyor. İşin ustası 
Mertcan Acar okuyucuyu nasıl avuçlarına alacağını bildiğinden bir kat daha artmış. Önce sözü geçen 7 çocuğun başlarına gelenler teker teker anlatılmış. Sonrasında birbirlerinin kabuslarına şahit oluşlarına yer verilmiş. Öyle nefes kesici anlardı ki yaşadım adeta. Geçici zaferin ardından 27 yıl sonra tekrar kasabaya dönüşleri ele alınmış yeniden. Bu yüzden hiç hız kesmeyen, hep canlı tutan bir anlatıma sahip. Korkuyla birlikte yaşanan çocukluk, ilk arkadaşlık, kurulan dostluk çok güzel işlenmiş. Hepsinin hayatlarını ayrı ayrı yaşıyorsunuz.
İtiraf ediyorum, akşam izlemeye cesaret edemeyip, gündüz filmini de izledim kitabını okumadan izleseydim, daha fazla gerilebilirdim. Ani görüntülerde yerimden sıçradığım doğrudur ama kitapta daha can alıcı sahneler olduğunu söyleyebilirim. Ana konudan ayrılmaması bir tarafa, karakterlerin yaşadıklarına kadar değiştirilmiş kurgu. Kitaba kıyasla, filmde yaratıkla karşılaşma çok basit kalmış. Kitap mı, film mi derseniz kesinlikle kitap keyifli okumalar diliyor ve kısa bir kesit bırakıyorum...
"Derry, Amerika'nın küçük bir kasabası. Diğer kasabalardan farkı, kanalizasyon mazgallarının altında, yer altı borularının içinde yaşayan, insanların kabuslarında ya da gerçekte, korkularının vücut bulmuş haliyle karşılarına çıkıp, onların korkularıyla yaşam enerjisini besleyen bir yaratığa ev sahipliği yapması. Bu yaratık 27 yılda bir Derry'de kendini gösteriyor. Türlü ölümler, kayıplar, yıkımların ardından 14-17 ay arası döngüsünü tamamlayıp ara veriyor. İlk kez 58 senesinde döngüsünü tamamlayamıyor. Georgie' un ölümünün ardından, abisi Bill ve yaşadıklarının gerçekliğine inanmak istemeyen 6 çocuk daha yaratıkla
Mertcan Acar okuyucuyu nasıl avuçlarına alacağını bildiğinden bir kat daha artmış. Önce sözü geçen 7 çocuğun başlarına gelenler teker teker anlatılmış. Sonrasında birbirlerinin kabuslarına şahit oluşlarına yer verilmiş. Öyle nefes kesici anlardı ki yaşadım adeta. Geçici zaferin ardından 27 yıl sonra tekrar kasabaya dönüşleri ele alınmış yeniden. Bu yüzden hiç hız kesmeyen, hep canlı tutan bir anlatıma sahip. Korkuyla birlikte yaşanan çocukluk, ilk arkadaşlık, kurulan dostluk çok güzel işlenmiş. Hepsinin hayatlarını ayrı ayrı yaşıyorsunuz.
İtiraf ediyorum, akşam izlemeye cesaret edemeyip, gündüz filmini de izledim kitabını okumadan izleseydim, daha fazla gerilebilirdim. Ani görüntülerde yerimden sıçradığım doğrudur ama kitapta daha can alıcı sahneler olduğunu söyleyebilirim. Ana konudan ayrılmaması bir tarafa, karakterlerin yaşadıklarına kadar değiştirilmiş kurgu. Kitaba kıyasla, filmde yaratıkla karşılaşma çok basit kalmış. Kitap mı, film mi derseniz kesinlikle kitap keyifli okumalar diliyor ve kısa bir kesit bırakıyorum...
"Derry, Amerika'nın küçük bir kasabası. Diğer kasabalardan farkı, kanalizasyon mazgallarının altında, yer altı borularının içinde yaşayan, insanların kabuslarında ya da gerçekte, korkularının vücut bulmuş haliyle karşılarına çıkıp, onların korkularıyla yaşam enerjisini besleyen bir yaratığa ev sahipliği yapması. Bu yaratık 27 yılda bir Derry'de kendini gösteriyor. Türlü ölümler, kayıplar, yıkımların ardından 14-17 ay arası döngüsünü tamamlayıp ara veriyor. İlk kez 58 senesinde döngüsünü tamamlayamıyor. Georgie' un ölümünün ardından, abisi Bill ve yaşadıklarının gerçekliğine inanmak istemeyen 6 çocuk daha yaratıkla
Çıktığı günden beri alıp okumak için çok heyecanlı olduğum bir kitaptı ama beklentimin birazcık altında kaldı. Kurgu ve karakterler genel olarak iyiydi. Yazarın o "farklı" kalemi yine hissettirdi kendini. Hiper demokrasi dünyası yeterince iyi anlatılmış, okurken gerçekten orada yaşıyor gibiydim.
Şener- Stan arkadaşlığı çok tatlıydı. İkisinin kısımları çok iyi hissettirdi. Ayrıca Tahtakafa (yanlış hatırlamıyorsam) ve arkadaşlarının Alper Kamu serisinden sonra burada da yer almasını çok beğendim. O tayfayla birkaç saat sohbet etmek çok iyi gelirdi. Stan karakterini de çok sevdim ama kitabın sonlarına doğru "zeki" özelliğinin hikaye içinde kullanılışı giderek zayıflamış gibi hissettim. Katili bulma ânı da aynı şekilde daha iyi anlatılabilirdi.
Kitabın ikincisi kesinleşti mi bilmiyorum ama sonundaki belirsizlikler sebebiyle geleceğini düşünüyorum. Devamı gelecekse bile yazardan daha etkili bir son beklerdim.
Yalnızca birkaç gününüz kaldığını bilseniz, sayılı günlerinizi bir cinayeti çözmeye ayırır mıydınız?
Stan LaFleur tam da bunu yapıyor.
Alman asıllı bir Türk. Dedektif ama biraz şair. Ölümüne çok az kalmışken kendi sonuna değil, başka birinin ölümüne odaklanıyor.
Örümcek Burgacı ile birlikte alternatif bir 1974’e gidiyoruz bu kez. “Hiperdemokrasi” ile yönetilen bu dünyada insanlar, yararlılık durumlarına göre verilen yaşam vizeleriyle hayatta kalabiliyor. Faydasız görülenlerin ise zamanı doluyor.
En ürkütücü tarafıysa kimsenin bunu sorgulamıyor oluşu.
İnsanlar sisteme alışmış, ölüm olağanlaşmış, yaşam bile ölçülebilir bir şeye dönüşmüş durumda.
Ama tüm bu karanlık fikirlere rağmen kitap boğucu değil. Aksine; ironik dili, absürd mizahı ve sürükleyici anlatımıyla sizi düşünürken gülümsetiyor.
Belki de bu yüzden anlattığı dünya çok uzak gelmiyor. Çünkü insanın yalnızca “işe yaradığı” kadar değer gördüğü bir düzene aslında hiç yabancı değiliz.
Absürd,polisiye tonlu,zekice diyalogları olan,
gerçeklikle hafif oynayan bir atmosfer var. İlk kez okuyarak Alper Canıgüz evrenine dahil oldum.
She-Hulk'ın orijin hikayesi. Şahsen orijin hikayelerini okumaktan hoşlanıyorum ve bu hikayede kısa ama bir o kadar da keyifli bir hikayeydi. Retro hikayeleri okumak ayrı bir keyif veriyor.
Reklam
Reklam