ebrar
@stardustebr
Şu anda okuduğu kitap
sonunda
kendimi bulmam için
onu kaybetmem
gerekti.
kendimden
emin olabilmem için
onu ikinci bir kez daha
kaybetmem
gerekti.
bu da
kendi kendimi
sevmek konusunda
benim ilk
eylemimdi.
acılar
beni
daha iyi bir insan yapmadı.
bana
hiçbir şeyi çantada keklik saymamayı
öğretmedi.
ve
birine aşık olmaya korkmaktan başka bir şey
vermedi.
ben,
arızalı bir insan olmak için
fazlasıyla gencim
ve zamanda geriye gidip
kendime, çocukluğumu geri verebilecek
olsaydım
bunu
yapardım.
şimdi
en ince köklerimin
ucuna kadar
dehşet içinde
fark ediyorum ki
bende
içi asla
d o l d u r u l a m a y a c a k
yerler var.
anne babanızın
k ı r ı l m a z
olduğunu
zannedersiniz
ta ki öyle
o l m a d ı k l a r ı n ı
anladığınız
güne kadar.
- bu da masumiyetinizi kaybettiğiniz anlamına gelir.
arızalı olduğumu
zannederdim bi zamanlar.
çünkü
bir kez dahi
harcamadım
düşlerimi,
başka birinin
ağacından
olgun narlar
koparmaya.
-sonra öğrendim ki arıza bende değil toplumda.