s
@startwiths
anladım, anlamam her şeyin sonunu getirdi.
Şu anda okuduğu kitaplar
içlerinden biri ne zaman kendi kendine konuşsa üçü de bunu ayırt ediyor, yanlış anlamıyor, belirtme gereği duymuyordu. herhalde mutlu ailelerden söz ederken bunu kastediyorlar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
mutluluk budur derler; asla keşke başka bir yerde olsaydım, başka biriyle olsaydım diye hissetmemek.
acısının uygunsuz olduğunu düşünüyor meşru görmüyordu onu, ağlamanın bir kotası, her acıya tayin edilmiş bir gözyaşı sınırlaması varmışçasına
Paul Valery eserlerin asla tamamlanmadığını, bir aşamada terk edildiklerini söyler.
