Merve
@stellans
Şu anda okuduğu kitap
Vaktiyle yeraltı mezarlarını tavan aralarına yerleştirmişlerdi. Ne yaparsınız, burada mahzenleri su basar. Ama müsterih olun, bugün tanrıları ne çatıda ne de mahzende artık. Kalplerinin en gizli köşesine bir kürsü koyup oraya yerleştirildi, orada onu yumruklayıp yargılıyorlar, bilhassa onun adına yargılıyorlar.
Mutluluğunuz ve başarılarınız, ancak bunları cömertçe paylaşmaya razı olduğunuz takdirde affedilir. Ama mutlu olmak için başkalarıyla fazla ilgilenmemek gerekir.
Bu noktada çıkış yolları kapanır. Ya mutlu olacak ve yargılanacaksınız ya da bağışlanıp sefil olacaksınız.
Tabii ki gerçek aşk pek az rastlanan bir şeydir; yüzyılda aşağı yukarı iki ya da üç kez görülür. Bunun dışındakiler boş gurur ya da can sıkıntısıdır.
Ama ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömert olduğumuzu biliyor musunuz? Nedeni basit! Onlara karşı bir yükümlülüğümüz yoktur da ondan.