bu topraklarda inkâr edilemez şekilde çocuk cinsel istismarı yaşanmakta ve bizler de farkında bile olmayarak bu akışta yerimizi almaktayız. karşı çıkanlar olacaktır ama bir durup düşünelim yıllar boyu söylediğimiz türküleri;
“14 yaşında nazife de hanım” ya da “düz dolan düz otur ay kişi / yaş diyesen yetmişi / bir utan kızına âşık olur mu adam” ya da nicelerini nesillerce dilden dile bugüne taşıdık. artık ikiyüzlülüğü bırakıp bu gerçekle yüzleşme zamanı gelmedi mi?
*otobüsün içinde herkese bağırdım beni kurtarmaları için ama kimse bana yardımcı olmadı. abi, bu yapılanlar çok önemli değil benim için ama orada kimsenin bana yardım etmemesi çok ağır oldu."
yaşadığımız süreç öyle gösteriyor ki kadınların hayatı gittikçe zorlaşıyor. çünkü var olan yapı, kadına iyi gözle bakmıyor. tecavüzün üstü örtülüyor. yargı kanıt istiyor! ensestin, tecavüzün kanıtı mı olur?