e
Ensest
5 üyeTakip
*otobüsün içinde herkese bağırdım beni kurtarmaları için ama kimse bana yardımcı olmadı. abi, bu yapılanlar çok önemli değil benim için ama orada kimsenin bana yardım etmemesi çok ağır oldu."
Reklam
çocuğu bakışlarıyla bile yargılayamaz kimse. aklınıza hayalinize gelmeyen şeyler anlatırken gözleriniz dolamaz; “vah vah, tüh” gibi şeyler söyleyemezsiniz çocuğa, söylememelisiniz.
90’lı yılların başında istanbul’da bir mahkemede yaşanan konuşma şudur: baba diyor ki, “hakim bey, bahçenize diktiğiniz ağacın ilk meyvesini başkasına verir misiniz?” inanabiliyor musunuz?
Uygar uluslar arasında da damatla kaynana arasındaki ilişkinin aile kurumunun en pürüzlü taraflarından biri olduğu bilinen bir gerçektir. Her ne kadar Avrupa ve Amerika beyazlarının toplum yaşamında kaynanayla damat arasındaki kaçma âdetleri günümüzde kalmamıştır; fakat kalsaydı ve bireyler tarafından yine ayrı ayrı bunu yapma zorunluluğu ortaya çıkmasaydı, birçok uyuşmazlığın ve belanın önüne belki de geçilmiş olurdu. Birçok Avrupalı, ilkellerin birbirine bu kadar yakın akraba olan iki kimse arasında herhangi bir yakınlaşmanın önüne geçmek için koydukları bu kaçınma âdetlerinde herhalde yüksek bir hikmet görürdü. Hiç kuşkusuz, kaynanayla damadın psikolojik durumlarında, aralarındaki çekememezliği artıran ve bir arada yaşamayı güçleştiren bir şey vardır. Kaynanayla damat arasındaki ilişkilerin uygar uluslar arasında alay konusu olması, bana öyle geliyor ki, ikisi arasındaki ilişkilerin birbirine oldukça karşıt birtakım duyguların etkisi altında olduğunu kanıtlıyor. Demek istediğim, bu ilişki gerçekte ikili bir değer taşır. Yani sempatiyle nefret gibi birbirine karşıt duygulardan oluşur.
Reklam
Reklam