“ben dünyanın ışığıyım... barış sizinle olsun...”
ama barış hiçbir zaman bizimle olmamıştı, bu gidişle de olacağı yoktu. insanlar var olduklarından bu yana öldürmeyi sürdürüyorlardı, toplu olarak ya da tek tek. asla vazgeçmemişlerdi öldürme uğraşından.
tıpkı ırk, cinsiyet gibi din de insanları ayrıştıran bir olgu olduğundan ortak payda olarak kabul edilmemeliydi. hepimizin bir tek ortak özelliği vardı: insan olmak.
bir tür sokak bilgeliği... hiç ummazsınız ama size lugat parçalarlar... hayat dersi verirler... çok karşılaşmıştım bu tür evsizlerle... tutunamamış ama tutunamadığının farkında olan insanlarla...